17
Πεμ, Ιαν

Θέατρο στην Αθήνα

Εκδηλώσεις

(Από την κριτική του Δρ. Φώτη Καγγελάρη, εφημερίδα «Βραδυνή»)

Εάν βρεθείτε τις ημέρες των εορτών στην Αθήνα, αξίζει να παρακολουθήσετε στο θέατρο «Εκάβη», μια εξαιρετική θεατρική παράσταση, το έργο του Ίψεν «Η κυρά της θάλασσας», σε σκηνοθεσία της Β. Λουρμπά, η οποία μας προσφέρει ένα μάθημα υψηλού θεατρικού ήθους.

Γράφτηκε το 1888 και θέτει με δεξιοτεχνία το δικαίωμα στην επιλογή, την ελευθερία και την αυτονομία. Πραγματώνεται την ανάγκη του «ζωτικού ψεύδους» . Τις ψευδαισθήσεις που μας επιτρέπουν πολλές φορές να ζήσουμε προσπερνώντας το ανεκπλήρωτο.
Η σκηνοθέτης έχτισε την παράσταση με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε ο θεατής στο τέλος να αναμετριέται με τη δική του ζωή, τους δικούς του συμβιβασμούς, τα δικά του «ζωτικά ψεύδη». Οι ηθοποιοί υπηρετούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους ρόλους τους, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών.
Η κ. Ε. Σταυράκη, ως Μπόλετ, εξαιρετική. Ξέρει να ζυγίζει τις σκιές και το φως στην έκφρασή της και να μας δίνει στην εντέλεια το πρόσωπο κλειδί για την κατανόηση του έργου. Προσέξτε εκείνο το: «Ναι, μπαμπά», προσέξτε πώς μέσω της έκφρασής της και μόνο ανατρέπει στο τέλος την αναμενόμενη έκβαση. Η κ. Σταυράκη σηκώνει το βάρος όλου του έργου γιατί από τη δική της υποκριτική καταλαβαίνει ο θεατής ότι δεν πρόκειται για χάπυ-εντ, τουναντίον, πρόκειται για δράμα χωρίς τέλος. Και τα καταφέρνει χωρίς να περιπέσει στην παγίδα της υπερβολής, μ’ ένα μοναδικό τρόπο: στραμμένη στο θεατή παρότι μιλά στο μελλοντικό σύζυγό της, με δυο κινήσεις του αριστερού χεριού και δυο συσπάσεις του προσώπου, χωρίς λέξεις - έχει λέξεις το «ζωτικό ψέμα»; - ανατρέπει το αναμενόμενο και μας δίνει ατόφιο το πνεύμα του Ίψεν.