Χριστουγεννιάτικο δένδρο

> Απόψεις

Τα τελευταία χρόνια κάθε φορά που έφευγα από μια γιορτή ανάμματος του δέντρου σκεφτόμουν πώς θα μπορούσα να την οργανώσω όπως θα της άρμοζε καλύτερα. Να είναι μια γιορτή αφιερωμένη στα παιδιά με διακριτική παρουσία μεγάλων, μέσα στο Χριστουγεννιάτικο πνεύμα, όσο το δυνατόν πιο απλή και ήρεμη χωρίς ταρατατζούμ και να μη θυμίζει πανηγύρι του καλοκαιριού.

Να ακούγονται τραγούδια μελωδικά από τα στόματα των παιδιών και όχι μοντέρνοι ήχοι και ρυθμοί  μέσα από μεγάφωνα στη διαπασών και κάτω από τεράστιους προβολείς που σε τυφλώνουν. Νομίζω ότι θα ταίριαζε περισσότερο αν το άστρο του δέντρου θα ήταν το μοναδικό λαμπερό φως της γιορτής, ενώ ο υπόλοιπος φωτισμός θα ήταν χαμηλός και διακριτικός.

Επίσης, θα ήταν καλύτερα να αποφεύγονται οι πολλές ομιλίες επισήμων και μη, οι οποίες εδώ που τα λέμε, δε διαφέρουν πολύ μεταξύ τους. Θα προτιμούσα απαγγελίες ποιημάτων από παιδιά, ίσως και κάποιον από τους ομιλητές να βγάζει από την τσέπη του ένα τρίγωνο και να λέει τα κάλαντα.

Και κάτι άλλο ακόμα: δεν καταλαβαίνω τον λόγο που τελευταία ανατίθεται σε παρουσιαστές να κάνουν ανακοινώσεις, να λένε αστεία και να κατευθύνουν το πρόγραμμα. Σκηνικό που θυμίζει θεατρική επιθεώρηση. Όπως ακατανόητη είναι και η τάση να παραφορτώνουμε κάθε χρόνο τη γιορτή με εντυπωσιασμούς ξενόφερτους όπως πχ το ψεύτικο χιόνι ή καλικάντζαρους-κλόουν που τρέχουν πάνω-κάτω «πειράζοντας» τους παραβρισκόμενους, μετατρέποντας το χώρο σε τσίρκο.

Σκεφτόμουν ακόμα πώς θα ήταν η γιορτή αν δε διέθετα τα χρήματα που ξοδεύονται. Αλλά και αν τα διέθετα, δε θα μου πήγαινε να τα σκορπίσω μέσα σε λίγες ώρες.

Υπάρχουν τρόποι να κάνεις μια γιορτή με οικονομία. Λίγη φαντασία χρειάζεται και προσήλωση στον πραγματικό σκοπό της εκδήλωσης. Να μην ξεχνάμε ότι αυτές τις μέρες τα φτωχά παιδιά υποφέρουν περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη μέρα του χρόνου. Ακούνε για Άγιο Βασίλη και για δώρα που τελικά δε φτάνουν στα χέρια τους. Και να θυμόμαστε ότι οι καραμέλες και τα σοκολατάκια δεν είναι τα δώρα που περιμένουν και χρειάζονται.

Έπειτα νομίζω ότι στις μέρες της κρίσης οφείλουμε να αποφεύγουμε τις υπερβολές όταν γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που στερούνται. Τι ωραιότερο από τη διάθεση σ’ αυτούς ένα μέρος των εξόδων που θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Είναι θέμα προτεραιοτήτων των διοργανωτών.

Τελικά νομίζω ότι θα πρέπει να  αποφασίσουμε τι επιθυμούμε: να φεύγει ο κόσμος  από τη γιορτή με «βαβούρα» στο κεφάλι ή με την ψυχή ήρεμη και γαληνεμένη, πλημμυρισμένη με συναισθήματα αγάπης και αλληλεγγύης, τόσο που να θέλει να αγκαλιάζει με συγκίνηση όποιον συναντάει στο δρόμο.

Η αλήθεια είναι ότι παλιότερα οι εκδηλώσεις γύρω από τα Χριστούγεννα ήταν διαφορετικές. Έψαξα στο διαδίκτυο να δω μήπως σε άλλα μέρη της Ελλάδας το άναμμα του δέντρου εξακολουθεί να γιορτάζεται πιο απλά, όπως θα μου άρεσε. Απογοητεύτηκα και μελαγχόλησα γιατί διαπίστωσα ότι οι περισσότεροι ακολουθούν αυτά που περιέγραψα παραπάνω.

Καλές χαρούμενες γιορτές, γεμάτες αγάπη.

Δημήτρης Καλανδράνης