Ο γάμος στο χθες και στο σήμερα - Της Στ. Κυριακίδου

> Απόψεις

Σε μία τυπική επίσκεψη στο σπίτι των γονιών ενός οικογενειακού φίλου στην Κρήτη, το μάτι μου έπεσε επάνω σε μία κορνίζα με μία φωτογραφία από τον γάμο του ζευγαριού, περίπου 45 χρόνια πίσω. Η φωτογραφία μου τράβηξε την προσοχή τόσο,  που την έπιασα στα χέρια μου και άρχισα να την παρατηρώ.

 Το μυαλό μου προσπάθησε να γυρίσει τον χρόνο πίσω και να φανταστεί πως γινόντουσαν οι γνωριμίες εκείνα τα χρόνια και πως ένα ζευγάρι κατέληγε στον γάμο. Η γυναικεία – ή ίσως και δημοσιογραφική – περιέργειά μου με ώθησε στο να ρωτήσω τον σύζυγο, ο οποίος σημειωτέον είναι παπάς, πως γνώρισε τη γυναίκα του.

«Με προξενιό» μού απάντησε και με μεγάλη διάθεση άρχισε να μου εξιστορεί πως ακριβώς συνέβη αυτό. «Με πήγαν οι γονείς μου στο σπίτι της. Εγώ δεν ήξερα καν που πάμε αν και το είχα υποψιαστεί. Την είδαν οι γονείς μου, τους άρεσε και ξαφνικά βρεθήκαμε και οι δυο να φοράμε δαχτυλίδια αρραβώνων μέσα σε λίγα μόλις λεπτά. Την είδα τόσο λίγο που εάν την επόμενη μέρα την έβλεπα στο δρόμο δε θα την αναγνώριζα!». Με περίσσιο θάρρος ρώτησα εάν πιο πριν είχε κάνει κάποια άλλη σχέση, για να λάβω την απάντηση πως δεν είχε κάνει ποτέ.

Πριν από μόλις 45 χρόνια, μια – δυο γενιές πίσω δηλαδή, αυτό που εγώ άκουγα τώρα και μου φαινόταν εξωπραγματικό ήταν κάτι απολύτως συνηθισμένο. Σήμερα οι άνθρωποι κάνουν πολλές ολοκληρωμένες και μη ολοκληρωμένες σχέσεις ψάχνοντας τον άνθρωπό με τον οποίο θα καταλήξουν στην εκκλησία και περνάνε χρόνια σε σχέση ή και συγκατοίκηση πριν παντρευτούν. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι ενώ οι άνθρωποι πλέον ξέρουν τι… «παίρνουν» τα διαζύγια τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί  κατά πολύ μεγάλο ποσοστό.

Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό; Μήπως οι άνθρωποι ψάχνοντας το -μάλλον ουτοπικό- ιδανικό ταίρι ανεβάζουν πολύ τα στάνταρ τους; Μήπως συνηθισμένοι πια στο να αλλάζουν σύντροφο ψάχνοντας τον κατάλληλο, εγκαταλείπουν εύκολα και την προσπάθεια να διατηρήσουν το γάμο τους σκεπτόμενοι ότι θα ψάξουν ξανά –και αυτή τη φορά πιο σωστά- για τον νέο ιδανικό τους σύντροφο;

Ο παπά Ανδρέας έχει τη δική του άποψη για το πώς ένας γάμος μπορεί να διαρκέσει στον χρόνο: «Όταν παντρεύεσαι έναν άνθρωπο πρέπει από την αρχή να συνειδητοποιήσεις ότι η συμβίωση δε θα είναι πάντα εύκολη. Η γνώση αυτή αλλά και η σκέψη του πόσο θα πληγωθούν τα παιδιά με ένα διαζύγιο βοηθάει στο να πορεύεσαι με υπομονή και κατανόηση προς τον σύντροφό σου».

Άραγε το μυστικό για έναν επιτυχημένο γάμο κρύβεται τελικά σε μία τόσο απλή πρόταση;