Το μπλοκάκι στην τσέπη | Του Δ. Καλανδράνη

> Απόψεις

 

Ένας γνωστός μου, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στην Ελβετία, φορούσε πάντα πουκάμισα με τσέπη για να βάζει το μπλοκάκι του και ένα μολύβι.

Μου φάνηκε περίεργο, ένας ανώτερος υπάλληλος να κυκλοφορεί με μπλοκάκι και μολύβι στην τσέπη του πουκαμίσου, κάτι που εδώ στην Ελλάδα θυμίζει υπαλληλάκο σε αποθήκη. Άσε που σπανίζουν τέτοια πουκάμισα στην Ελλάδα και αν τα βρεις, έχουν τσέπες στενάχωρες και μόνο για στολίδι.

 

Η περιέργειά μου λύθηκε όταν μου είπε ότι χρησιμοποιεί το μπλοκάκι για να καταγράφει ό,τι πέφτει στην αντίληψή του που χρειάζεται βελτίωση στην εργασία του, καθώς και για να σημειώνει τις υποδείξεις και τις προτάσεις υφιστάμενων και  συμπολιτών.

 

Με δυσκολία συγκράτησα τα γέλια μου, σκεπτόμενος τις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας μας όπου σπανίζουν οι ανώτεροι υπάλληλοι που νοιάζονται πραγματικά για το καλό της υπηρεσίας τους και των συνεργατών τους, πόσο μάλλον να κρατούν και σημειώσεις σε μπλοκάκι, που σημαίνει παραπάνω δουλειά και ευθύνη. Άχρηστες λοιπόν και οι τσέπες στα πουκαμισά τους.

 

Με τα χρόνια, ο φίλος μου ο Ελβετός είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη συνεργατών και συμπολιτών χάρη στη συνέπεια, την αποτελεσματικότητα και ειδικά χάρη στην εχεμύθειά του. Δεν αποκάλυπτε ποτέ την πηγή των πληροφοριών ή των καταγγελιών που του εμπιστευόντουσαν, κάτι ανύπαρκτο στον τόπο μας όπου δεν τολμάς να προτείνεις ή να καταγγείλεις κάτι χωρίς να μαθευτεί αμέσως το όνομά σου. Ακόμα και σε κραυγαλέες παραβάσεις, οι δικές μας υπηρεσίες δεν παρεμβαίνουν εκτός αν υποβληθεί επώνυμη καταγγελία.
 

Μια μέρα  τον επισκέφθηκα στο γραφείο του και αντίθετα με αυτό που ισχυρίζονται μερικοί, ότι ένας καλός μάνατζερ πρέπει να έχει την επιφάνεια του γραφείου του καθαρή, χωρίς χαρτιά και έγγραφα, ο Ελβετός είχε πολλά ντοσιέ απλωμένα δεξιά και αριστερά του. Στο κέντρο του γραφείου, μέσα σε ζελατίνα, διέκρινα ένα χαρτί Α4 και ένα μικρότερο.

 

Μου εξήγησε ότι στο μικρό χαρτί είχε σημειωμένες τις δουλειές που έπρεπε να διεκπεραιώσει εκείνη τη μέρα και στο Α4 υπήρχαν οι παρατηρήσεις που είχε γράψει στο μπλοκάκι για να διεκπεραιωθούν αργότερα. «Τα έχω μπροστά μου για να μην ξεχνώ. Αν μπουν σε ντοσιέ θα ξεχαστούν» μου είπε. Πάλι γέλασα σκεπτόμενος τους δικούς μας αφεντάδες που καταχωνιάζουν στα συρτάρια υποθέσεις της καθημερινότητας, περιμένοντας να ξεχαστούν ή να λυθούν από μόνες τους.

 

Τώρα γιατί ανάφερα αυτήν την ιστορία; Μην σας πάει ο νους ότι έχω κάποιον ή κάποιαν υπόψη μου. Απλά θυμήθηκα εδώ και μερικά χρόνια μια συνάντηση των φορέων του νησιού με επαγγελματίες του τουρισμού, όπου επρόκειτο να συζητηθούν θέματα σχετικά με την επερχόμενη σεζόν.

 

Μόλις είχα καταθέσει μια πρόταση για τα τροχαία, όταν ο διοικητής της Αστυνομίας  και ο Λιμενάρχης που καθόντουσαν δίπλα μου μού είπαν: «Μην νομίζεις ότι σημειώνουν αυτά που προτείνουμε. Όσο γι’ αυτά που συζητιούνται, δεν πρόκειται να εφαρμοστούν, όπως άλλωστε συμβαίνει κάθε χρόνο». Δεν τους πίστεψα παρά μόνο όταν διαπίστωσα αργότερα ότι όντως τα είχαν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια.

Αυτά λοιπόν για τον φίλο μου τον Ελβετό και το μπλοκάκι. Φανταστείτε τώρα την έκπληξή μου αν αύριο συναντήσω στον δρόμο υψηλά ιστάμενους του Δήμου με μπλοκάκι στην τσέπη.

 

Καλανδράνης Δημήτρης