Συμβαίνουν στην Πάρο

> Απόψεις

 

Παραλίες: Είναι γνωστό ότι οι περιπτώσεις αυθαιρεσίας  αυξάνονται με την απουσία ελέγχου και όταν δεν αποκαθίσταται η νομιμότητα. Η περίπτωση του συμπολίτη μας που έστησε στέγαστρο στην παραλία της Χρυσής Ακτής ήταν αναμενόμενο αποτέλεσμα του καθεστώτος της ατιμωρησίας που υπάρχει.

Συγχαίρουμε το πολεοδομικό γραφείο του δήμου για την άμεση αντίδρασή του με αναφορές στις αρμόδιες υπηρεσίες, διερωτόμαστε όμως αν ενεργεί άμεσα μόνο όταν η περίπτωση «βγάζει μάτι» και γίνεται θέμα στα ΜΜΕ, ενώ σε άλλες περιπτώσεις  που ίσως «βγάζουν μάτια» δεν έχει πράξει το ίδιο. Όταν κάποιες αυθαιρεσίες καταγγέλλονται στα ΜΜΕ, γιατί η δημοτική αρχή σιωπά και δεν ξεκαθαρίζει με απλά Ελληνικά, τι θεωρεί νόμιμο και τι παράνομο, και ποιες ενέργειες έχει κάνει μέχρι σήμερα. Αυτή τη στιγμή μια ομάδα ξένων ετοιμάζουν καταγγελία στο Avaaz για συγκεκριμένη παραλία, με στόχο την συλλογή υπογραφών διεθνώς. Θα γίνουμε ρεζίλι.

Μποτιλιάρισμα στη διασταύρωση Γκίκα: Τόσο δύσκολο είναι ο δήμος να ζητήσει από τους ντόπιους οδηγούς  να αποφεύγουν να κατεβαίνουν στο κέντρο της Παροικίας τις ώρες αιχμής, Ιούλιο και Αύγουστο;

Ανανέωση άδειας οδήγησης στους άνω των 80 ετών: Τελικά ένα άρθρο στη «Φωνή της Πάρου» έφερε αποτέλεσμα χάρη στην παρέμβαση του επάρχου, Κ. Μπιζά και στην προθυμία του νευρολόγου κ. Μανωλά από τη Νάξο να εξυπηρετήσει τους ηλικιωμένους μας. Έτσι είχαμε την πρώτη επίσκεψη στις 15 Ιουνίου 10-2μμ στο Κέντρο Υγείας. Το γεγονός αυτό είναι μια νίκη κατά της γραφειοκρατίας και της αδιαφορίας για τους ηλικιωμένους, αλλά και μια απόδειξη ότι υπάρχουν επιστήμονες οι οποίοι δεν υπολογίζουν την ταλαιπωρία προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους έχοντες ανάγκη. Ευχαριστούμε τον γιατρό για την προσφορά του και τον κ. Κ. Μπιζά για την φροντίδα του. Αναμένουμε να λυθεί και το πρόβλημα με τον ΩΡΙΛΑ.

Βεγγαλικά: Έγιναν της μόδας. Ο νεοέλληνας εκφράζεται με θόρυβο και λάμψεις. Η εύκολη και θορυβώδης επίδειξη. Η απουσία φαντασίας και σεβασμού στο περιβάλλον και στην ησυχία. Γάμοι, αρραβώνες, βαφτίσια, παραδοσιακές γιορτές, αθλητικές γιορτές, θρησκευτικές  γιορτές, παντού βεγγαλικά. Τι δουλειά έχει ο Κλήδονας και ο Δεκαπενταύγουστος με τα βεγγαλικά; Είναι σαν να παίζουν κλαρίνα στην εθνική γιορτή της Αμερικής στις 4 Ιουλίου.

Τιμές για ξένους και έχοντες: Βγαίνουν τα κεράσια, οι φράουλες και τα βερίκοκα, τα κοιτάζεις και δεν αγοράζεις. Σε λίγο και τα σταφύλια. Ευτυχώς που πηγαίνουμε καμιά φορά στην Αθήνα και θυμόμαστε τη γεύση τους. Και τα ψάρια δεν πάνε πίσω. Στην Αθήνα τα βρίσκεις φρέσκα, 40% φθηνότερα.

Εκδηλώσεις: Κορεσμός εκδηλώσεων το καλοκαίρι και βουβαμάρα τον χειμώνα που σημαίνει ότι τις εκδηλώσεις και τις δράσεις τις κάνουμε ως επί το πλείστον για τους επισκέπτες. Οι ντόπιοι διψάμε και χρειαζόμαστε λίγες σταγόνες δράσεων πνευματικής και ψυχικής καλλιέργειας από Οκτώβρη με Απρίλη, μήπως και αλλάξουμε συμπεριφορές. Εκτός αν νομίζουμε ότι οι συμπεριφορές μας είναι άριστες.

Τσάμπα μάσα. Σε ένα πανηγύρι του Ιουνίου, ένας ξένος μασουλάει ένα πλοκάμι χταποδιού και πίνει σούμα. «Ποιος πληρώνει για όλα αυτά;» με ρωτάει στα Γαλλικά. Έκανα πως δεν κατάλαβα. Εκείνος ξαναρωτάει: «Γιατί τσάμπα;». Ήξερα ότι την τσάμπα μάσα την πληρώνει ο δήμος και θα του ’λεγα γιατί, αλλά σκέφτηκα: «πού να καταλάβει ο ξένος από προεκλογική περίοδο».

 

Δημήτρης Καλανδράνης