Ένας ευσυνείδητος άνθρωπος | Του Δ. Καλανδράνη

> Απόψεις

 

Τον γνώριζα καλά. Ήταν γείτονάς μου και τον θαύμαζα για την ακεραιότητα του.

Ήταν υπόδειγμα σωστής συμπεριφοράς και αγωνιζόταν να αλλάξει τον κόσμο. Να μάθει τους νέους να μην καπνίζουν, να μην πίνουν αλκοολούχα ποτά, να φοράνε κράνος, να μην οδηγούν γουρούνες, να μην παρακολουθούν τουρκικά σίριαλ και άλλα σκουπίδια στην τηλεόραση.

 

Στο σουπερμάρκετ παρόλο που ήταν συνταξιούχος με πετσοκομμένη σύνταξη, επέμενε να αγοράζει ελληνικά προϊόντα και ας ήταν ακριβότερα. Τελευταία στενοχωριόταν πολύ με τις αυθαιρεσίες στις παραλίες και την αδράνεια των Αρχών να επιβάλουν τον νόμο.

 

Ένα πρωί, καθώς περνούσε από τη παραλία, είδε ένα γκαρσόνι να μαλώνει ένα μικρό παιδί που έπαιζε στην άμμο. Το παιδί κατά λάθος είχε στείλει την μπάλα πάνω σε ένα τραπέζι από αυτά που είχαν καλύψει την αμμουδιά περιορίζοντας δραματικά τον χώρο για παιγνίδια.

 

Λογομάχησε με το γκαρσόνι και συγχύστηκε πολύ. Όταν το βράδυ έπεσε να κοιμηθεί ένιωσε ένα δυνατό πόνο στο στήθος. Στο Κέντρο Υγείας του είπαν να προσέχει και του έδωσαν ένα ηρεμιστικό. Όταν ξύπνησε το πρωί, ένιωθε πολύ ευδιάθετος. Η γυναίκα του το πρόσεξε και σταυροκοπήθηκε. «Τι έγινε και άλλαξες;» τον ρώτησε.

 

Εκείνος χαμογέλασε και της είπε: «Βρήκα λύση στις ανησυχίες μου. Θα δεις». Κατέβηκε στην παραλία και πήγε στο εστιατόριο όπου έγινε το επεισόδιο. Παρήγγειλε μια βελγική μπύρα και μια καρμπονάρα με τριμμένη παρμεζάνα. Μετά ξάπλωσε κάτω από μια ομπρέλα και παρατηρούσε τους συμπολίτες του που διασκέδαζαν και χαιρόντουσαν τη ζωή τους χωρίς να τους καίγεται καρφί για ό,τι συνέβαινε γύρω τους. «Βλάκας είμαι εγώ να τρώγομαι μέσα μου;» είπε ψιθυριστά. Φεύγοντας συγχάρηκε τον εστιάτορα για την κατάληψη της παραλίας.

 

Πιο κάτω, σε ένα κατάστημα ενοικίασης οχημάτων, είπε σε δυο ξένους που χάζευαν μια γουρούνα: «Η γουρούνα είναι το πιο ασφαλές μέσο. Κάνατε την καλύτερη επιλογή».

Μετά μπήκε στο σουπερμάρκετ και αγόρασε ένα γαλλικό κρασί, μισό κιλό τυρί Μίλνερ, και τέσσερα γερμανικά μπράτβουρστ. Στον δρόμο πέταξε χάμω την απόδειξη. Το απόγευμα παρακολούθησε  μια εκπομπή χαζοκουτσομπολιού, και το βράδυ προσπάθησε να απολαύσει Survivor και ένα τούρκικο σίριαλ. Η γυναίκα του δεν άντεξε και τον ρώτησε τι του συμβαίνει. Με ήρεμο ύφος της απάντησε: «Όταν δεν μπορείς να τα βάλεις με το τέρας τότε συμφιλιώνεσαι μαζί του». Την άλλη μέρα το πρωί επισκέφτηκε τον δήμο και συνεχάρη δήμαρχο και αντιδημάρχους που άφηναν την κατάσταση στις παραλίες στο έλεος των εκμεταλλευτών και τους δήλωσε την υποστήριξή του στις επόμενες εκλογές.

 

Το βράδυ όταν ξάπλωσε, του ήταν αδύνατο να κοιμηθεί. Μέσα του διεξαγόταν ένας ανελέητος αγώνας της συνείδησης κατά του συμβιβασμού και συνεχώς κατέκρινε τον εαυτό του για την μεταλλαγή του σε αδιάφορο πολίτη, έστω για 48 ώρες.

 

Το πρωί, όταν η γυναίκα του πήγε να τον ξυπνήσει, εκείνος δεν απάντησε. Έπεσε ηρωικά μαχόμενος και απογοητευμένος, πιστεύοντας ότι είχε αποτύχει να αλλάξει αυτά που τον ενοχλούσαν. Ο καημένος δεν έζησε για να δει, λίγα χρόνια αργότερα, τους νέους που αυτός συμβούλευε, να φέρνουν τα πάνω κάτω στον δήμο και στους άλλους φορείς. Τον τίμησαν στήνοντας την προτομή του στην είσοδο του δημαρχείου.

 

Δημήτρης Καλανδράνης