17
Δευ, Δεκ

Οικογενειακή υπόθεση οι καθαρές παραλίες | Του Π. Δημόπουλου

> Απόψεις

Προσφάτως, συνάντησα κάποιους τουρίστες, που συνομιλούσαν με τον εργάτη  καθαριότητας του δήμου στα Λιβάδια, δίνοντάς του συγχαρητήρια για το έργο του και πόσο χρήσιμος ο ρόλος του, στο νησί μας όπως είπαν.

Μου έκανε εντύπωση που χρησιμοποίησαν πληθυντικό, θεωρώντας δικό τους χώρο, το νησί που απλώς επισκέφτηκαν για λίγες μόνο ημέρες. Ανοίγοντας συζήτηση μαζί τους, ως ενδιαφέροντα άτομα που ήταν και αφού συστηθήκαμε, συνέχισαν να μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον, τονίζοντάς μου πόσο σημασία δίνει ο επισκέπτης στην καθαριότητα και ότι τους έκανε εντύπωση, πως μπορούνε κάποιοι να μη σέβονται το έργο των ανθρώπων αυτών (στην καθαριότητα) και να συνεχίζουν να λερώνουν τον τόπο, πετώντας διάφορα σκουπίδια όπου βρουν, κοιτώντας την ευκολία τους και μόνο.

Μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε οι δυο μεγάλοι σάκοι με σκουπίδια που είχαν μαζέψει από την παραλία και όπως μου είπαν χαμογελώντας, αυτό το κάνουν κάθε πρωί, ως πρωινή γυμναστική και μετά απολαμβάνουν το πρωινό τους κολύμπι. Λίγες ημέρες μετά τους συνάντησα και πάλι σε κάποια άλλη παραλία, όλη την οικογένεια αυτή τη φορά, με τα δυο τους παιδιά μαζεύοντας κουτάκια, σακούλες, μέχρι και αποτσίγαρα, έχοντας ειδικά εργαλεία (μικρό συρμάτινο σκουπάκι και φαρασάκι) για αυτή τη δουλειά. Σωστοί επαγγελματίες θα έλεγα, αφού είχαν εξειδικευτεί πλέον και με ζήλο συνέχιζαν το έργο τους. Με φώναξαν με χαμόγελο, συστήνοντάς μου τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Δύο ευγενικά παιδάκια, με το σακίδιο τους στη πλάτη και τη σακούλα στο χέρι. Τους ρώτησα αν τους κουράζει αυτό που κάνουν και μου απάντησαν ότι είναι το χόμπι και η πρωινή γυμναστική τους, με τόση φυσικότητα που τα αθώα ματάκια τους δε σου έδιναν κανένα δικαίωμα να το αμφισβητήσεις. Οι δε γονείς, μου επιβεβαίωσαν ακόμα μια φορά ότι για να κάνουν χρήση του δικαιώματος να απολαύσουν τη φυσική ομορφιά του τόπου μας, πρέπει πρώτα να προσφέρουν και μετά να απολαύσουν.

Μια λογική που σπάνια συναντάμε στην εποχή μας, το ότι για να πάρω πρέπει να δώσω πρώτα. Μια οικογένεια με ήθος και αρχές, άξια προς μίμηση, Ιταλικής καταγωγής. Όχι ότι και εδώ δεν υπάρχουν οικογένειες με αρχές και αξίες, αλλά η συνήθεια και ο ωχαδερφισμός τα έχει μετατρέψει σε ψιλά γράμματα, που δεν τα διαβάζει κανείς πλέον.

Οικογενειακή υπόθεση πρέπει να γίνει λοιπόν, για να κρατήσουμε τον τόπο μας καθαρό και τις υπηρεσίες μας υψηλού επιπέδου, αποβλέποντας και μυώντας τον πολίτη σε ακούραστο εργάτη, αφού είναι για το καλό του τόπου και της βιώσιμης και ποιοτικής ανάπτυξης του νησιού μας.


 

Παναγιώτης Δημόπουλος