16
Κυρ, Δεκ

Το δούλεμα του αιώνα | Του Δ.Μ.Μ.

> Απόψεις

Θα ξεκινήσω γράφοντας ότι ανήκω σ’ εκείνη τη μειοψηφία των ορθοδόξων χριστιανών στην Ελλάδα, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι για να συνεχίσει η συγκεκριμένη θρησκεία στον δρόμο που έχει ταχθεί, είναι υποχρεωμένη… από χθες, να κόψει κάθε δεσμό με το επίσημο ελληνικό κράτος.

Θα συνεχίσω υποστηρίζοντας ότι η σημερινή ηγεσία της ορθοδόξου εκκλησίας στην Ελλάδα είναι κατώτερη της προηγούμενης και φυσικά, καμία μα καμιά σύγκριση με την ηγεσία επί αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, ο οποίος «καθάρισε» με απολυταρχικό τρόπο τη σαπίλα που υπήρχε τότε από τις «κατίνες» με τις «Αδελφότητες».


Η ελλαδική εκκλησία πέρασε πολλές κρίσεις στον 20ο αιώνα. Το 1901 είχαμε τα «Ευαγγελικά» με αφορμή τη μετάφραση του Ευαγγελίου στη δημοτική γλώσσα και 8 νεκρούς από τις συγκρούσεις στρατού και φοιτητών, το 1907 είχαμε τη σύγκρουση κράτους και εκκλησίας λόγω της απόφασης να διορίζονται από τους πολιτικούς οι ψάλτες(!), το 1952 είχαμε τη σύγκρουση με αφορμή την εκκλησιαστική περιουσία, όπου το κράτος υφάρπαξε εκτάσεις, ακίνητα και μετοχές της εθνικής τραπέζης από την εκκλησία, το 1961 είχαμε συγκρούσεις φοιτητών με την αστυνομία με αφορμή τον περιορισμό του χρόνου διδασκαλίας των Θρησκευτικών, το 1965 είχαμε τη ρήξη κυβέρνησης και εκκλησίας για την πλήρωση κενών θέσεων μητροπολιτών, το 1981 είχαμε τη σύγκρουση κράτους και εκκλησίας για τη μοιχεία και τον πολιτικό γάμο, το 1987 είχαμε τον Νόμο Τρίτση για τη ρύθμιση θεμάτων εκκλησιαστικής περιουσίας, που τελικά έμεινε ανενεργός κλπ. Στη συνέχεια είχαμε την πρώτη σύγκρουση του 21ου αιώνα (το 2000), για τις ταυτότητες, ενώ η υπόθεση Γιοσάκη το 2005 και η μονή Βατοπεδίου το 2007 έφεραν σε δυσχερή θέση την εκκλησία. 


Επί κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ το γαϊτανάκι των αντιπαραθέσεων άνοιξε το 2015 με το ζήτημα της χρηματοδότησης από το κράτος, του πολιτικού όρκου και των διακριτών ρόλων, ενώ το 2016 είχαμε τη «μάχη» με τις αλλαγές Φίλη στο μάθημα Θρησκευτικών. 


Το τελευταίο πυροτέχνημα της δήθεν συμφωνίας Τσίπρα – Ιερώνυμου μόνο θυμηδία σκορπά. Από τη μία οι κληρικοί δε θα πληρώνονται από το κράτος, αλλά από την άλλη θα έχει την υποχρέωση το κράτος να καταβάλει το ισόποσο της μισθοδοσίας τους στην ηγεσία της εκκλησίας, η οποία θα καταβάλει στη συνέχεια τους μισθούς στους κληρικούς (τέτοιος πολιτικαντισμός). Από την άλλη η δημιουργία Ταμείου Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας. Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά! Δηλαδή, να γίνει συνεταιρισμός εκκλησίας κράτους, ώστε επιτέλους η ελλαδική εκκλησία να κερδίσει από τις επιχειρηματικές κινήσεις που θα κάνει η κυβέρνηση, αφού η περιουσία της έχει λιμνάσει εδώ και χρόνια και δεν μπορεί να την αξιοποιήσει.


Κατά τα άλλα το αριστερό ακροατήριο Τσίπρα πανηγυρίζει, ενώ ο ίδιος συνεχίζει να κοροϊδεύει τους πάντες και τα πάντα.

Δ.Μ.Μ.