Το Σάββατο, 7 Μαρτίου, συμπληρώθηκαν 88 χρόνια από τον θάνατο του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου, που υπήρξε πρωθυπουργός της Ελλάδας, από τις 7/10/1924 έως τις 26/6/1925.
Ο Μιχαλακόπουλος, ήταν γεννημένος στην Πάτρα, το 1875. Εκτός της Στρατιωτικής Σχολής που φοιτούσε ήταν και στη Νομική και με υποτροφία σπούδασε στη Γαλλία, στη Γερμανία και την Αθήνα.
Αναμείχθηκε στην πολιτική με το κόμμα του Βενιζέλου και το 1924 ίδρυσε το κόμμα των Συντηρητικών Φιλελεύθερων. Στις 7/10/1924 σχημάτισε κυβέρνηση με τον Γ. Κονδύλη, όπου ανατράπηκε από τη δικτατορία Πάγκαλου το 1925.
Στη συνέχεια, έγινε υπουργός εξωτερικών, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και συμμετείχε με το Βενιζέλο στις διαπραγματεύσεις για τη «Συνθήκη της Λοζάννης». Το 1930 συνυπέγραψε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο το «Σύμφωνο Ειρήνης και Φιλίας, Ελλάδας-Τουρκίας».
Επί «κοινοβουλευτικής δικτατορίας Μεταξά», που είχε διορίσει ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ μέσω της αναστολής των άρθρων του Συντάγματος, εξορίστηκε στο νησί μας.
Στην Πάρο αρρώστησε και μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου και πέθανε το 1938. Σύμφωνα με μαρτυρίες ηλικιωμένων Παριανών, ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος, όταν εξορίστηκε στην Πάρο, διέμενε φρουρούμενος σ’ ένα κατάλυμα στην περιοχή Χάλαρα της Παροικιάς.
Ατυχώς, δεν υπάρχουν πολλές μαρτυρίες για την παραμονή του, τις συνήθειές του ή τις επαφές του, την εποχή εκείνη. Υπάρχει βέβαια μία μαρτυρία για μία επίσκεψη που έκανε στην οικία Γράβαρη στην «Σεπτεμβριανή» που τον είχαν καλέσει για «τραπέζι».
Ο κύριος λόγος της εξορίας του ήταν, ότι ήταν αντίθετος στο ζήτημα της παλινόρθωσης της μοναρχίας, παρά την καλή σχέση που διατηρούσε με το «στέμμα» και τον Γεώργιο τον Β’.
Οι πολλές επαφές του στη συνέχεια με το Βασιλιά Γεώργιο Β’ και οι συζητήσεις του μ’ αυτόν για την επάνοδο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, προκάλεσαν την οργή του Ιωάννη Μεταξά, που αποφάσισε την εκτόπισή του στην Πάρο.
Σύμφωνα με τους ιστορικούς ο Μιχαλακόπουλος ήταν αντίθετος στη μοναρχία, αν και διατηρούσε όπως γράψαμε παραπάνω σχέσεις με το παλάτι και από την άλλη ζητούσε συγχρόνως την επάνοδο της Δημοκρατίας. Δύσκολα πράγματα δηλαδή, για την εποχή του ολοκληρωτικού καθεστώτος Μεταξά….
Στο νησί μας, ο Μιχαλακόπουλος, ήρθε με κλονισμένη την υγεία του, φρουρούμενος από μία διμοιρία της Χωροφυλακής. Η κατάσταση που αντιμετώπισε με την τότε κατάσταση του τομέα υγείας στην Πάρο και η κλονισμένη υγεία του είχε σαν αποτέλεσμα την εσπευσμένη μεταφορά του στο νοσοκομείο του «Ευαγγελισμού» στην Αθήνα, με αποτέλεσμα τον θάνατό του, τον Μάρτιο του 1938.
Οι μαρτυρίες για το μεγάλο Έλληνα πολιτικό κατά την παραμονή του στην Πάρο, είναι ελάχιστες, αλλά…
Στην Παροικιά μπορεί να μην υπάρχει ούτε ένα στενάκι με το όνομα του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου, αλλά υπάρχει οδός με το όνομα υπουργού της κυβέρνησης Μεταξά, που εκείνη την εποχή συμφώνησε με την εξορία του πρώην πρωθυπουργού.
Σημειώνω τέλος, ότι ο «λαμπρός» υπουργός του Μεταξά ήταν εις εκ των δεξιών του χεριών και μάλιστα ανέλαβε καθήκοντα την επομένη ημέρα της 4ης Αυγούστου. Ακόμα θεωρούνταν εκ των «σκληρών» της δικτατορίας Μεταξά και είχε αναλάβει τα στρατιωτικά υπουργεία… Άντε με το καλό και οδός «Γεωργίου Παπαδοπούλου», αφού κι αυτός επισκέφθηκε το νησί μας.
Δημ. Μ. Μπελέγρης
