Ο αθλητισμός στις Κυκλάδες αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους σαν μία αναγκαιότητα που πρέπει να υπάρχει.
Αν αφαιρέσουμε ορισμένους λάτρεις – γνώστες του αθλητισμού, όλοι οι υπόλοιποι έχουν κυριολεκτικά «μαύρα μεσάνυχτα» και το επίρρημα «κυριολεκτικά» θα το κατανοήσετε παρακάτω.
Θυμάμαι προς μερικών ετών, που ο «Νηρέας» παραλίγο να σπάσει το πανευρωπαϊκό ρεκόρ ώρα έναρξης αγώνα, όταν το δρομολόγιο του πλοίου από Πάρο προς Μήλο καθυστέρησε και κάποιοι έκαναν σκέψεις για να ξεκινήσει το παιχνίδι στις 1.30 τα ξημερώματα, αφού την επόμενη ημέρα το πλοίο της γραμμής για Πάρο, θα έφευγε το πρωί!
Επίσης, προ ολίγων ετών ομάδα κορασίδων της Πάρου μετέβη στη Σύρο και οι αρμόδιοι αποφάσισαν να δώσει έναν αγώνα το απόγευμα, με το που έφθασε στην Ερμούπολη το πλοίο (η παραπάνω τακτική είναι κανόνας…). Ο αγώνας έληξε στις 11.30 το βράδυ. Τα κοριτσάκια πήγαν στο ξενοδοχείο να κοιμηθούν μερικές ώρες και την επομένη ξύπνησαν στις 7.30 το πρωί για να πάνε να παίξουν τη ρεβάνς πουρνό – πουρνό.
Φυσικά και δεν πρέπει να δίνουν αγώνες τα μικρά παιδιά τον ένα πίσω από τον άλλο, αφού ακόμα και για τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα πρέπει μεταξύ δύο αγώνων να μεσολαβούν 48 ώρες. Υπάρχει κανόνας γι’ αυτό, ο οποίος όμως καταστρατηγείται συνέχεια στο Κυκλαδίτικο ποδόσφαιρο, μπάσκετ και βόλεϊ.
Ο λόγος για όλα τα παραπάνω είναι ότι τα πρωταθλήματα Κυκλάδων είναι από τα πιο δύσκολα στον κόσμο καθώς οι μετακινήσεις μεταξύ των νησιών είναι δύσκολες ελέω ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών.
Από την άλλη βέβαια «ξεχνάμε» ότι πρωταθλήματα μεταξύ νησιών πραγματοποιούνται σε πολλές άλλες χώρες αλλά εκεί δεν έχουμε τα τραγελαφικά των απανωτών αγώνων όπως στα δικά μας νησιά. Και επειδή, έχω ζήσει έναν χρόνο στην Κάλυμνο και παρακολουθούσα την τοπική ομάδα ποδοσφαίρου (και οι αποστάσεις εκεί μεταξύ των νησιών είναι μεγαλύτερες από άποψης ναυτικών μιλίων) τέτοια γεγονότα δε θυμάμαι να συνέβαιναν.
Το περασμένο Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου, είχαμε πάλι ένα άλλο γεγονός. Ο Αθλητικός Όμιλος Πάρου αγωνίστηκε ως γηπεδούχος σε γήπεδο της Σύρου για να διευκολυνθούν οι φιλοξενούμενοι. Ο αγώνας ξεκίνησε σε ώρα που είναι απαγορευτική ακόμα και για αγώνες Champions League, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές που στην πλειοψηφία τους είναι μαθητές! Η ποδοσφαιρική συνάντηση τελείωσε ένα εικοσάλεπτο μετά τα μεσάνυχτα!
Είναι σαφές και κανείς δεν μπορεί να μην το λάβει αυτό υπόψη του. Υπάρχουν τρομερές δυσκολίες στις ακτοπλοϊκές μετακινήσεις. Άλλο όμως αυτό κι άλλο ο αντιπαιδαγωγικός τρόπος των ωρών έναρξης της διεξαγωγής των αγώνων.
Είναι το ίδιο αντιπαιδαγωγικό με ορισμένους παράγοντες ομάδων στις Κυκλάδες, οι οποίοι από τη στιγμή που για να αγωνιστεί μία ανδρική ομάδα στο πρωτάθλημα πρέπει να υπάρχει και μια αντίστοιχη ομάδα στις μικρές ηλικίες και προκειμένου να γίνει αυτό κατεβάζουν στις αποστολές παιδιά μικρότερων ηλικιών, με αποτέλεσμα αυτές οι ομάδες να χάνουν με σκορ που βλέπουμε σε αγώνες πόλο. Κανείς απ’ αυτούς τους «παράγοντες» δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτό για ηλικίες κάτω από των 14 ετών;
Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός υπάρχει για έναν λόγο και μόνο. Για να αθλείται ένα μέρος της κοινωνίας χωρίς βιοποριστικό σκοπό, βασιζόμενο στην αγάπη για το παιχνίδι και τη σωματική άσκηση Δεν χρειάζεται λοιπόν να υπερβάλλουμε με καταστάσεις σαν τις παραπάνω.
