Μέχρι και την τελευταία του στιγμή έδινε οδηγίες και έστελνε μηνύματα στους συνεργάτες του για τα θέματα του νησιού.
Έτσι… «αναχώρησε» κι έτσι έπρεπε να φύγει. ΟΡΘΙΟΣ…
Ο Κώστας Ροκονίδας υπήρξε η «έννοια» του Αριστοτελικού πολιτικού όντος για την Πάρο, ένας άνθρωπος που η ίδια του η φύση τον «έσπρωχνε» στην κοινωνική ζωή και στον αγώνα για το «δίκιο». Μία μοναδική περίπτωση αυτοδιοικητικού, που μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει δήμαρχος κι όμως δεν έγινε για δύο πολύ απλούς λόγους, που αρκετοί ακόμη και σήμερα αδυνατούν να καταλάβουν.
Πρώτον διότι δεν αρνήθηκε ούτε μία στιγμή τις πολιτικές του προτιμήσεις, επειδή ήταν βαθύτατη η πεποίθηση του ότι μόνο η συγκεκριμένη ιδεολογία υπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων.
Και δεύτερον και παρεμφερές, διότι δε δέχθηκε σαν σκέψη, να «λειάνει» ή να αποσιωπήσει, έστω και για λίγο στην προεκλογική περίοδο, το πολιτικό του «πιστεύω».
Θα ήταν φυσικά σαν να κοροϊδεύει, όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτά τα κάνουν «άλλοι», όχι οι ΜΕΓΑΛΟΙ…
Με αυτή του την συμπεριφορά και το μοναδικό του παράδειγμα υπηρέτησε όχι μόνον την Πάρο, όχι μόνον την πολιτική, αλλά και την ίδια την «ηθική» ως ιδέα.
Διότι η πολιτική είναι μέγιστη τέχνη και καλλίστη αρετή, γι αυτό στόχος της πολιτικής οφείλει να είναι «η ηθική βελτίωση των πολιτών». Αυτά έλεγε ο Σωκράτης…
Άρα ο πολιτικός με την στάση του πρέπει να «διδάσκει» και αυτό είναι το σημαντικότερο «έργο» του! Και αυτό το έργο το υπηρέτησε ο Κώστας Ροκονίδας στο έπακρο.
Δήμαρχος δεν έγινε, όμως δε «λερώθηκε» με ψέματα και υποκρισίες και έτσι στις συνειδήσεις όλων όσων τον γνώρισαν παραμένει ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ… ΔΗΜΑΡΧΟΣ.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
