Η ανακοίνωση του δήμου Πάρου για τα θετικά δημοσιεύματα ξένου Τύπου για το νησί είναι σημαντική αλλά δεν είναι η μόνη.
Το ’25 ένας σημαντικός τουριστικός, αμερικανικός ιστότοπος κατέταξε την Πάρο, ως το 16οελληνικό νησί προτίμησης για τουρισμό (travel.usnews.com). Η Κάρπαθος έκανε το άλμα και βρέθηκε στην 4η θέση κι ο ιστότοπος την αποκάλεσε «παράδεισο». Κι από τις Κυκλάδες πέρασαν την Πάρο, η Σαντορίνη, η Σέριφος, η Σύρος, η Μήλος, η Φολέγανδρος και τα Κουφονήσια.
Η Πάρος, έγραψε, έχει φανταστικές παραλίες, ήλιο, καλό φαγητό, σπορ, νυχτερινή ζωή, καταδύσεις, βαρκάδα, σημαντικά ιστορικά μνημεία, όπως είναι η Εκατονταπυλιανή ή τα Κάστρα της αλλά και το Φεστιβάλ, που προφανώς ενδιαφέρει τους Αμερικανούς τουρίστες.
Το να χαιρόμαστε, όμως, επειδή κάποιος βρίσκει παραλία να κάτσει, όπως δήλωσε ξένο blog δεν είναι σοβαρό επιχείρημα. Φυσικά η επιλογή ενός νησιού για εκδρομή ή διακοπές δεν γίνεται με τα ίδια κριτήρια. Η εύκολη πρόσβαση, η ηλικία, η γαστρονομία, η αγάπη για τη θάλασσα ή τα θαλάσσια σπορ και οι τιμές παίζουν τον ρόλο τους.
Η Πάρος έχει καλές υποδομές στα ξενοδοχεία, γρήγορη ακτοπλοϊκή και αεροπορική πρόσβαση, γεγονός που ενισχύει θετικά την τουριστική εικόνα του νησιού. Έχει κατορθώσει να απευθύνεται σε πολλαπλά τουριστικά κοινά.
Θα χτίσει η Πάρος ένα προφίλ, που δεν θα κινδυνεύει από τις διακυμάνσεις της τουριστικής αγοράς; Ή κυνηγώντας όλο και υψηλότερες τιμές θα βρεθεί να της γυρίζουν οι ταξιδιώτες την πλάτη, όπως συνέβη με τη Μύκονο που οι τιμές στις ξαπλώστρες, έφτασαν να συναγωνίζονται σουίτες στο Μανχάταν;
Το δεύτερο βασικό στοιχείο είναι οι εργαζόμενοι. Δεν λείπουν τα παράπονα εργαζομένων από ορισμένους εργοδότες της Πάρου στο σωματείο τους.
Κι ερχόμαστε στις υποδομές: είναι δυνατόν τα γραφικά παριανά σοκάκια της Πάρου στον παραδοσιακό οικισμό, να θυμίζουν παραμύθι αλλά να οδηγούν σε δρόμους που είναι εντυπωσιακό το χάλι τους; Το «όσα βλέπει η πεθερά», το βλέπουν και οι τουρίστες. Είναι δυνατόν ένας ταξιδιώτης, που μένει στον παραδοσιακό οικισμό να περπατά200 και 300 μέτρα για να πετάξει τα σκουπίδια με κίνδυνο να ανοίξουν οι σακούλες και να βρεθεί όλο το περιεχόμενο στον δρόμο;
Το πάρκινγκ αποτελεί μία μόνιμη πληγή για την Πάρο τον χειμώνα αλλά εξελίσσεται σε δράμα το καλοκαίρι. Ζορίζει και τους ντόπιους: Άτομα με κινητικά προβλήματα και ηλικιωμένους. Φρενάρει όμως και τουρίστες που ανήκουν στον λεγόμενο «Ασημένιο τουρισμό».
Η Πάρος έχει δυνατότητες για να βελτιώσει τα τουριστικά μεγέθη της και τώρα και στο μέλλον, αυξάνοντας την επισκεψιμότητα και μειώνοντας την εποχικότητα. Αρκεί να σκεφθεί τι έκαναν λάθος κοντινοί της προορισμοί που έχουν καταστρέψει το φυσικό τους περιβάλλον κι έχασαν την ταυτότητά τους. Κυνηγώντας τουρίστες υψηλών βαλαντίων, η Πάρος χάνει ταξιδιώτες που δένονται συναισθηματικά με το νησί. Πέρυσι οι τουρίστες σε ακριβά νησιά των Κυκλάδων έμειναν λιγότερες μέρες. Ζητάμε να συμβεί αυτό και στην Πάρο;
