Στην αρχή πιστέψαμε ότι πρόκειται για ένα σημαντικό «εργαλείο» που θα βοηθήσει την τοπική αυτοδιοίκηση να «ξεμπλοκάρει» κάποιες καταστάσεις.
Γρήγορα όμως διαπιστώσαμε τη «νοσηρότητα» που κρύβει ήδη από τις πρώτες μέρες λειτουργίας του ο θεσμός των αναπτυξιακών οργανισμών.
Σήμερα έχουμε πλέον αποδείξεις και όχι μόνον εικασίες ότι η δημιουργία του εξυπηρετεί «προσλήψεις από το παράθυρο» παρακάμπτοντας τις αξιοκρατικές διαδικασίες του ΑΣΕΠ και ανάθεση μελετών και έργων σε ομάδες «κολλητών και κομματικών φίλων». Αυτά έχουν πια επιβεβαιωθεί και επιτείνουν ένα κλίμα δυσφορίας ανάμεσα σε δημοτικές αρχές που χρησιμοποιούν τους οργανισμούς αυτούς για πρακτικές «νόμιμες μεν, ηθικά αμφισβητούμενες δε» και των εργαζομένων των δήμων που παρατηρούν «παιδιά και συγγενείς ή και γνωστούς» δημοτικών αρχών να προσλαμβάνονται και να παίρνουν πολλές φορές και ανώτερους μισθούς, από άλλους που έχουν δέκα και είκοσι χρόνια προϋπηρεσίας.
Είπαμε το ζήτημα είναι να «τρουπώσεις», άμα μπεις άντε να βγεις.
Πού να το περίμενε ο αείμνηστος δίκαιος πολιτικός Αναστάσιος Πεπονής ότι ο νόμος του σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα αποκτούσε τόσα «παράθυρα». Και το χειρότερο όλων είναι πώς θα πείσεις τους εργαζομένους στην καθαριότητα πρωτίστως, αλλά και στους υπόλοιπους τομείς ότι πρέπει να δώσουν το «κάτι παραπάνω» για το… καλό του τόπου και των πολιτών του.
Πώς θα τους εμπνεύσεις όταν βλέπουν τέτοιες πρακτικές…
Πώς θα σε εμπιστευθούν…
Δε χρειάζεται καμιά απάντηση, τα ερωτήματα είναι ρητορικά.
Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες «έφτιαξαν» τους αναπτυξιακούς οργανισμούς τους και μάλιστα τους «διαφημίζουν» με υπερηφάνεια ότι έκαναν αυτές τις μελέτες και προωθούνται αυτά τα έργα.
Χωρίς όμως να μας λένε πώς «χρυσοπληρώνονται» αυτές οι μελέτες και πόσες από αυτές θα μείνουν… μόνο μελέτες.
Αλλά ακόμη και να καταλήξουν σε έργο θα το έχεις πληρώσει «κορόιδο» διπλάσια τουλάχιστον από την περίπτωση που θα πήγαινες μέσω της «ευθείας οδού» και όχι της τεθλασμένης. Και η ευθεία είναι μόνο οι στελεχωμένες δημόσιες υπηρεσίες και όχι οι εργολαβίες ή τα «εφευρήματα» των νεοφιλελεύθερων που ονομάζονται «Αναπτυξιακοί Οργανισμοί».
Μπλέξαμε…
Και όλοι αυτοί οι «νέοι» των δημοτικών αρχών που τα ψηφίζουν και τα υποστηρίζουν πως μπαίνουν τόσο γρήγορα στο «τριπάκι» της εξουσίας και συμβιβάζονται με νοσηρές καταστάσεις και ανέχονται σε Δήμους, ΔΕΥΑ, Λιμενικά Ταμεία κλπ προσλήψεις που επαναλαμβάνουμε ότι είναι νόμιμες μεν, αλλά «παραθυράτες»…
Πώς θα «βγουν» να ξαναζητήσουν την ψήφο των δημοτών τους, σε όποιο οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης συμβαίνουν παρόμοια περιστατικά.
Εδώ φυσικά… δε γίνονται!
Έτσι νομίζουμε…
Όπως κι ο Λουίτζι Πιραντέλο… στο θεατρικό του έργο.
«Έτσι είναι… αν έτσι νομίζετε».
Αθανάσιος Μαρινόπουλος
