Ο αμπελώνας της Πάρου είναι ονομαστός και γνωστός ήδη από την αρχαιότητα. Το σύνηθες σχήμα κλαδέματος για τους νέους αμπελώνες, λόγω των ισχυρών ανέμων που πνέουν στο νησί, είναι το χαμηλό κυπελλοειδές με ύψος κορμού 25–40 εκατοστών και ύψος φυλλώματος 4 –100 εκατοστών. Οι κλιματίδες μπορούν να στηριχθούν και σε σύρματα και το κλάδεμα να γίνει όρθιο γραμμικό αμφίπλευρο.
Σήμερα ο αμπελώνας της Πάρου είναι φυτεμένος σε μεγάλο βαθμό έτσι ώστε να στέκεται όρθιος. Παλαιοτέρα όμως ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο το άκορμο σύστημα με αποτέλεσμα οι κληματίδες να είναι στο έδαφος. Ο κορμός, οι βραχίονες, ακόμη και τα σταφύλια των κληματίδων ήταν στο χώμα. Έτσι το αμπέλι έφτανε ακόμη και τα πέντε μέτρα δημιουργώντας τις γνωστές «απλωταριές» της Πάρου, που υπάρχουν σε ορισμένα σημεία του νησιού, ακόμη και σήμερα.
Φαίνεται πως το σχήμα αυτό κλαδέματος, εφαρμόστηκε, γιατί σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση για τον κανονισμό του ΠΟΠ, θεωρώντας πως προφύλασσε τους νέους βλαστούς και τις σταφυλές από τους σφοδρούς άνεμους, που σαρώνουν το νησί. Το δε άπλωμα του κορμού από την αντίληψη ότι οι ακραίοι οφθαλμοί της κληματίδας είναι και οι πλέον παραγωγικοί, κάτι, όμως, που δεν επιβεβαιώνεται από τα δεδομένα.
Το σύστημα αυτό διατηρήθηκε ώσπου άρχισε να μειώνεται κατά πολύ, διότι κατά τις αναμπελώσεις επικράτησε το χαμηλό κυπελλοειδές ή το όρθιο γραμμικό αμφίπλευρο κλάδεμα σε σύρματα, το οποίο διευκολύνει και την καλλιέργεια των αμπελώνων. Ωστόσο, υπάρχουν μέχρι σήμερα αμπέλια στην Πάρο με τις περίφημες απλωταριές διατηρώντας αυτήν την αμπελουργική παράδοση του νησιού.
