Εάν είναι κάτι επικίνδυνο και ύποπτο στην πολιτική, είναι το «απολιτίκ» που προσπαθούν να περάσουν ορισμένοι ως κύρια ιδεολογία τους.
Πίσω από το απολιτίκ συνήθως κρύβονται επικίνδυνες ολοκληρωτικές σκέψεις που θέλουν να αποκρύψουν στον δημόσιο διάλογο. Μαζί με το απολιτίκ πηγαίνει και η συνωμοσιολογία, που είναι το καταφύγιο κάθε μη επαρκή γνώστη της βασικής εκπαίδευσης…
Πάνω στην αποϊδεολογικοποίηση της πολιτικής στήριξαν την υποψηφιότητά τους ή ακόμα και την εκλογή τους πολλοί και πολλές.
Η επικράτηση της μόδας του απολιτίκ, είναι καταστροφική και πρόκειται για ένα επικίνδυνο φαινόμενο, το οποίο έχει ενδυναμωθεί κι από διάφορα άλλα φαινόμενα της εποχής. Σήμερα, υπάρχει η επικράτηση της εικόνας, μέσω της παρουσίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη ζωή μας.
Το περασμένο Σαββατοκύριακο οι συστημικές εφημερίδες έγραφαν για την περίεργη «εξαφάνιση» του κ. Μητσοτάκη. Άλλοι υποστήριζαν ότι πιθανόν να πήγαινε στο Νταβός για συζητήσεις με ομολόγους του, άλλοι ότι ήταν σε συσκέψεις για το αγροτικό κλπ. Τελικά, ο κ. Μητσοτάκης ήταν στα Καλάβρυτα για σκι!
Δικαίωμα του φυσικά να πάει για σκι (ποιος άλλωστε δε θα ήθελε), αλλά δικαίωμα του πρωθυπουργού δεν είναι όταν είδε τα σχόλια του αντιπολιτευόμενου Τύπου –και για να τα ξεπεράσει αυτά- να τρολάρει έναν άγνωστο κύριο που έπεσε προσπαθώντας να κατέβει με τα χιονοπέδιλα μία πίστα.
Έτσι, ο πρωθυπουργός, με μία ανάρτηση σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης και μία φωτογραφία του σε τελεφερίκ ξεπέρασε τα περί Νταβός, που ακυρώθηκε… λόγω κακοκαιρίας. Απολιτίκ και εικόνα είναι σήμερα η πολιτική και στη χώρα μας.
Από την άλλη η κ. Μ. Καρυστιανού έχει κάνει σημαία της το δικό της απολιτίκ. Τη νοιάζει –υποστηρίζει- μόνο η δικαιοσύνη. Όλους μας νοιάζει να λειτουργεί καλά η δικαιοσύνη, αλλά εκτός της δικαιοσύνης υπάρχει και η κοινωνική πολιτική, υπάρχει η οικονομία, υπάρχουν τα εργασιακά δικαιώματα, υπάρχουν, υπάρχουν, υπάρχουν… Γι’ αυτά η πρώην ψηφοφόρος της ΝΔ (κατ’ ομολογία της) δε μιλάει ποτέ!
Την κ. Καρυστιανού, «αγκάλιασε» αρχικά κάθε πολίτης της χώρας όταν είδε ότι το έγκλημα των Τεμπών μένει ατιμώρητο. Στη συνέχεια αυτό το εκμεταλλεύτηκε η ίδια και αγκάλιασε με τη σειρά της το απολιτίκ στο αφήγημά της για τη δημιουργία κόμματος.
Έτσι, με την εδραίωση του ατομικισμού ως υπέρτατης αξίας, έναντι της συλλογικής ταυτότητας έγινε η «αγαπημένη» κάθε συνωμοσιολόγου και κάθε πολιτικού κρυψίνου που ονειρεύεται άλλα πράγματα για να είναι ουσιαστικά κι αυτός κάτι μέσα στο σημερινό πολιτικό σύστημα.
Αλήθεια θυμάστε τον Φειδία Παναγιώτου, ο οποίος εκλέχτηκε ευρωβουλευτής της Κύπρου; Τι έλεγε; Ότι ήταν απολιτίκ, ότι δεν είχε ψηφίσει ποτέ μέχρι τότε και ότι δεν γνωρίζει σχετικά με την πολιτική και την Ευρώπη. Τι έκαναν στη συνέχεια οι ψηφοφόροι; Του έδωσαν 19,4%! Και μετά; Και μετά, ο κ. Παναγιώτου άρχισε να ειρωνεύεται τα άτομα με νοητική αναπηρία, να αποθεώνει τον Έλον Μασκ, ενώ εδώ και μερικές ημέρες η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τον ερευνά για πιθανή κατάχρηση κονδυλίων της ΕΕ.
Ο Κύπριος ευρωβουλευτής δήλωσε ως πολιτικό του γραφείο μια έπαυλη στην οποία διαμένει με τη φίλη του και φέρεται ότι έχει φεσώσει με 5.000-6.000 ευρώ τον μήνα τους φορολογούμενους…
Κατά τα άλλα ΑΠΟΛΙΤΙΚ!
Δ.Μ.Μ.
