Σ’ ένα κολλέγιο της Νέας Υόρκης οι μαθητές που γνωρίζουν απέξω και ανακατωτά τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αδυνατούσαν να διαβάσουν την ώρα βλέποντας το αναλογικό ρολόι.
Για να λύσουν την σπαζοκεφαλιά της «άσκησης» στράφηκαν σε ερώτηση στην τεχνητή νοημοσύνη!
Προ ημερών βρέθηκα σε κατάστημα της Παροικιάς για μία λάθος σύνδεση παρόχου. Ο υπάλληλος –που τρόμαξα μαζί του από την άνεση που χειριζόταν τους υπολογιστές- όταν του έδωσα να διαβάσει μια σημείωση που μου είχαν στείλει από τον πάροχο αδυνατούσε να την αντιγράψει σ’ ένα χαρτί και πήγε αμέσως στο κινητό του διότι πλέον δεν μπορεί να γράφει χειρόγραφα, παρά μόνο με τα πλήκτρα.
Θα μπορούσα να γράψω δεκάδες ιστορίες συμπολιτών μου που έχουν παρόμοια προβλήματα και τα πάντα τα κάνουν μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Με έκπληξη ακόμα, διαβάζω ανακοινώσεις φορέων που έχουν γραφτεί από τεχνητή νοημοσύνη. Άλλωστε ένας δημοσιογράφος που διαβάζει ασταμάτητα λόγω της εργασίας του ή γράφει πληκτρολογώντας χιλιάδες λέξεις καθημερινά, μπορεί με κλειστά μάτια να ξεχωρίζει αν ένα κείμενο γράφτηκε από άνθρωπο ή μηχανή…
Βλέπετε η τεχνητή νοημοσύνη έχει δημιουργήσει και μία δικιά της «γραμματική» και άρα, εύκολα ένας δημοσιογράφος μπορεί να καταλάβει πώς έχει γραφτεί ένα κείμενο. Όμως και το λέω με θλίψη, το να διαβάζω ανακοινώσεις κομμάτων ή φορέων μ’ αυτόν τον τρόπο, με ξεπερνά!
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε σχετική ερώτηση που έγινε: «Η τεχνητή νοημοσύνη αναφέρεται στην ικανότητα μιας μηχανής να αναπαράγει τις γνωστικές λειτουργίες ενός ανθρώπου». Με λίγα λόγια η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια εξέλιξη στο «ψαχτήρι» της Google (Google Search). Παίρνει κείμενα που έχουν γραφτεί στο διαδίκτυο κυρίως από δημοσιογράφους και στα δίνει «στο πιάτο!». Αυτή είναι η αλήθεια για το «θαύμα» της τεχνολογίας. Σου δίνει τις προσωπικές απόψεις και τις υποκειμενικές πληροφορίες ενός άλλου.
Μερικές τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης έκαναν την εμφάνισή τους από τη δεκαετία του 1970, αλλά η εξέλιξη των υπολογιστών και η διάθεση αναρίθμητων δεδομένων, και νέων αλγορίθμων, επέτρεψαν την ανάπτυξή της.
Τέλος και για να μη τα γράψω με δικό μου τρόπο και φανώ υποκειμενικός (έτσι κι αλλιώς δεν είμαι αντικειμενικός, αφού είμαι άνθρωπος κι όχι έπιπλο, για να κατανοούμε και τη σημασία των λέξεων), θα αντιγράψω αυτά ακριβώς που γράφει στη σελίδα της η Ευρωπαϊκή Ένωση:
«Η ΤΝ μπορεί να έχει σοβαρό αντίκτυπο στο δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής και της προστασίας των δεδομένων. Μπορεί, για παράδειγμα, να χρησιμοποιηθεί από τεχνολογίες αναγνώρισης προσώπου ή για τον εντοπισμό και την ανάλυση προφίλ ατόμων στο διαδίκτυο. Ακόμη, επιτρέπει τη συγκέντρωση μεμονωμένων πληροφοριών που έχει παράσχει ένας χρήστης και το συνδυασμό τους με νέους τρόπους για την παραγωγή ενός άγνωστου για τον χρήστη αποτελέσματος.
Μπορεί να αποτελέσει, επίσης, απειλή για τη δημοκρατία: Η ΤΝ έχει ήδη κατηγορηθεί για τη δημιουργία διαδικτυακών «θαλάμων αντήχησης» (echo chambers) βάσει προγενέστερης διαδικτυακής συμπεριφοράς, την εμφάνιση περιεχομένου που αντιστοιχεί μόνο στις προτιμήσεις του χρήστη αντί για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που να ενθαρρύνει τον πλουραλιστικό και τον ανοικτό δημόσιο διάλογο(…)
Η ΤΝ μπορεί επίσης να περιορίσει την ελευθερία του συνέρχεσθαι και της ειρηνικής διαμαρτυρίας, καθώς έχει τη δυνατότητα εντοπισμού και ανάλυσης προφίλ ατόμων που ταυτίζονται με μια συγκεκριμένη ιδεολογία ή πράξεις».
Δ.Μ.Μ.
