Άνοιξε ο δημόσιος διάλογος για τη διάσωση των 70 μικρών ναυπηγοεπισκευαστικών μονάδων της χώρας με πρωτοβουλία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και του Πανελλήνιου Συλλόγου Ναυπηγείων – Ταρσανάδων με τη συμμετοχή εμπλεκόμενων φορέων με στόχο τη νόμιμη και βιώσιμη λειτουργία τους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της ΕΦΣΥΝ, κατά τη διάρκεια της 7ης γενικής συνέλευσης του Πανελλήνιου Συλλόγου Ναυπηγείων – Ταρσανάδων, που πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του ΤΕΕ, κατατέθηκαν τα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο και συζητήθηκαν τα προβλήματα, που δυσκολεύουν τη λειτουργία τους, όπως οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν με δημοτικές αρχές και με Δημοτικά Λιμενικά Ταμεία.
Την αξία των καρνάγιων, των ταρσανάδων και των καραβομαραγκών στη ναυτική παράδοση της χώρας επισήμανε ο υφυπουργός Ναυτιλίας, Στέφανος Γκίκας, χαρακτηρίζοντας «υποχρέωση» τη στήριξή τους.
Το ενδιαφέρον του ΤΕΕ εξέφρασε ο πρόεδρός του Γιώργος Στασινός, ο οποίος στο πλαίσιο προστασίας των μικρών παραδοσιακών χώρων επισκευής πλοίων ανακοίνωσε τη δημιουργία ηλεκτρονικής ταυτότητας όλων των καρνάγιων.
Ο Βασίλης Βασιλειάδης, ναυπηγός – μηχανολόγος μηχανικός ΕΜΠ, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ναυπηγείων – Ταρσανάδων (ΠΑΣΝΑΥΤΑ) υπογράμμισε ότι «το κενό που δημιουργείται στην Ελλάδα με τη συρρίκνωση των καρνάγιων το εκμεταλλεύονται γειτονικές και άλλες χώρες που αναπτύσσονται για να το καλύψουν».
Μοροπούλου: Τα καρνάγια χρειάζεται να κάνουν ναυπηγοεπισκευές σε όλα τα μικρά σκάφη
Τη δημιουργία ηλεκτρονικής ταυτότητας των καρνάγιων εξήρε και η α’ αντιπρόεδρος του ΤΕΕ, ομότιμη καθηγήτρια του ΕΜΠ, Αντωνία Μοροπούλου, λέγοντας ότι θα είναι ο οδηγός της διατήρησης χρήσης των καρνάγιων. Σημείωσε ότι ο διάλογος ξεκίνησε από κοινού από το ΤΕΕ και τον ΠΑΣΝΑΥΤΑ τον Δεκέμβριο του 2024, σε συνεργασία με τα συναρμόδια υπουργεία με στόχο τα καρνάγια να αποτελέσουν στρατηγική επιλογή και να διατηρηθεί η βιώσιμη λειτουργία και χρήση τους. Υποστήριξε πως για να είναι βιώσιμα τα καρνάγια θα πρέπει να μπορούν να κάνουν ναυπηγοεπισκευή σ’ όλα τα μικρά σκάφη και γι’ αυτό ζητήθηκε και τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου, σε ό, τι αφορά στον ορισμό τους.
Εντόπισε το πρόβλημα ως προς τις παραχωρήσεις στις πράξεις διοικητικής αποβολής και επιβολής δυσανάλογων προστίμων από την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου και τα Δημοτικά Λιμενικά Ταμεία. Η κ. Μοροπούλου υποστήριξε ότι «είναι αναγκαία η νομοθετική ρύθμιση για την παράταση του άρθρου 14α για την τροποποίηση του άρθρου 24 του 2971/2001 ότι τα καρνάγια δεν υπάγονται στις απλές χρήσεις και σε βραχυπρόθεσμες παραχωρήσεις έως τρία έτη». Ε
Εξέφρασε την ελπίδα ότι θα γίνει αυτή η παρέμβαση στο νομοσχέδιο για τη δημόσια περιουσία τον Φεβρουάριο.
Η ίδια περιέγραψε ως ένα σημαντικό πρόβλημα «τη σύγκρουση δύο αντίπαλων συμφερόντων και οραμάτων», τα οποία είναι από τη μία πλευρά η διατήρηση των ξύλινων σκαφών και των καρνάγιων και από την άλλη η δημιουργία νέων λιμενικών υποδομών που, ενώ θα μπορούσαν να συμπληρώσουν, εκδιώκουν τα καρνάγια. Και κατέληξε λέγοντας πως η ελληνική πολιτεία οφείλει να συντονιστεί «με την ελληνική κοινωνία για να πραγματοποιήσει την πολιτική βούληση για τη διάσωση των καρνάγιων».
