Στο πλαίσιο της εκπομπής «Οι ειδήσεις… αλλιώς» του ParosVoice.com με τον Νίκο Ραγκούση – Λαουτάρη, φιλοξενήθηκαν τα στελέχη του ΚΚΕ Νίκος Σερετάκης, μέλος του τμήματος των Διεθνών Σχέσεων του κόμματος και η Μαρία Τσάτσα, μέλος του Τομεακού Συμβουλίου Νοτίων Κυκλάδων.
Η συζήτηση ξεκίνησε με το τραγικό περιστατικό στα ανοιχτά της Χίου, το οποίο ο παρουσιαστής χαρακτήρισε κατηγορηματικά ως «έγκλημα» και όχι ατύχημα.
Ο Νίκος Σερετάκης τόνισε την ειρωνεία του χρονικού συμβολισμού: Το γεγονός συνέβη τη μέρα που στη Βουλή συζητιόταν το νομοσχέδιο για την «ελεγχόμενη μετανάστευση». Κατά την άποψή του, αυτό το νομοσχέδιο νομιμοποιεί de facto τα δουλεμπορικά κυκλώματα και τις συμφωνίες μεταξύ κρατών και εργοδοτών για την εισαγωγή «φτηνών εργατικών χεριών χωρίς δικαιώματα».
Το περιστατικό της Χίου αποτελεί, κατά το ΚΚΕ, την τραγική εκδήλωση μιας ευρύτερης, απάνθρωπης πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ελληνικής κυβέρνησης, που βασίζεται στην απώθηση και όχι στη διάσωση.
Η Μαρία Τσάτσα πήγε ένα βήμα παραπέρα, αναλύοντας τον οικονομικό παράγοντα πίσω από τη μετανάστευση.
Δήλωσε ότι το νομοσχέδιο για την «ελεγχόμενη μετανάστευση» απαντά στην ανάγκη των επιχειρήσεων για φτηνά εργατικά χέρια, δημιουργώντας μια ταξική ανταγωνιστικότητα προς το κακό τόσο για τους Έλληνες όσο και για τους μετανάστευες εργαζόμενους που ήδη βρίσκονται στη χώρα.
Ο αγώνας των αγροτών
Για το θέμα των αγροτικών κινητοποιήσεων, ο κ. Σερετάκης απέρριψε την αφήγηση της κυβέρνησης για «αστοχία» ή «κούραση» του κινήματος.
Ανέλυσε τον αγώνα ως μια ιστορική κινητοποίηση που ξεπέρασε τις τοπικές διαφορές και αντιστάθηκε σε συστηματικές προσπάθειες πλαγιοκόπησης και εκφοβισμού. Το μεγαλύτερο επίτευγμα, σύμφωνα με τον κ. Σερετάκη, δεν ήταν μόνο οι μερικές κατακτήσεις (όπως η κατάρριψη του ΕΦΚ στο πετρέλαιο), αλλά δύο θεμελιώδη στοιχεία:
Η συντριπτική ενότητα: Η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων κατάφερε να διατηρήσει την ενότητα του κινήματος απέναντι σε προσπάθειες διάσπασης, ακόμα και από κυβερνητικά στελέχη που πίεζαν «δικούς τους» ψηφοφόρους.
Η ανάδειξη της αλληλεγγύης: Το κίνημα κατάφερε να μεταφράσει το «φτηνά στο χωράφι, ακριβά στο ράφι». Δημιουργήθηκε μια ευρεία αλληλεγγύη, καταρρίπτοντας την προσπάθεια να τεθούν οι αγρότες ενάντια στους πολίτες.
Η Μαρία Τσάτσα, μιλώντας από την πρακτική εμπειρία των Κυκλάδων, πρόσθεσε μια τοπική διάσταση.
Ανέφερε το παράδειγμα της Νάξου, όπου η τουριστική ανάπτυξη έχει υποβαθμίσει συστηματικά την αγροτική παραγωγή και τα προβλήματα άρδευσης, απειλώντας ακόμα και τα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) προϊόντα του νησιού.
Η απουσία λειτουργικού Γραφείου Αγροτικής Ανάπτυξης στην Πάρο είναι ένα ακόμα σύμπτωμα αυτής της πολιτικής. Κατέληξε ότι ο αγώνας δημιούργησε κριτήρια αξιολόγησης και για τους τοπικούς φορείς, αποκαλύπτοντας ποιος υπερασπίζεται πραγματικά τα συμφέροντα των μικρών αγροτών.
Βιολάντα – εργοδοτικά εγκλήματα
Ο κ. Σερετάκης χαρακτήρισε το περιστατικό ως «κρατικό εργοδοτικό έγκλημα», υπογραμμίζοντας ότι η τραγωδία συνέβη με την «άμεση πλάτη» του κράτους. Αναφέρθηκε στην καταγγελία ότι ο υπόγειος χώρος ήταν παράνομος, ότι είχε περάσει ελέγχους πυρασφάλειας με ασαφείς διαδικασίες, και ότι η εργοδοσία πίεζε για καθαρισμό του χώρου ενώ οι έρευνες έχουν σταματήσει από τον κίνδυνο εκρήξεων λόγω της μεγάλης διάβρωσης από το προπάνιο στο χώμα.
Το 22ο συνέδριο του ΚΚΕ
Το τελευταίο μέρος της συζήτησης αφορούσε το γενικότερο πολιτικό κλίμα.
Οι δύο εκπρόσωποι του ΚΚΕ επέμεναν ότι η πρόσφατη προσπάθεια άρσης της ασυλίας του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ, μετά από μήνυση του γνωστού ακροδεξιού δικηγόρου, αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας καταστολής και στο πλαίσιο της πολεμικής προπαρασκευής.
Σύμφωνα με τον Σερετάκη, υπάρχει μια «ένταση της καταστολής» και μια «επικέντρωση» εναντίον του ΚΚΕ, επειδή το κόμμα «χαλάει το αφήγημα» της κυβέρνησης για την αναγκαιότητα της δημιουργίας «ψυχολογίας πολέμου» και προσφέρει μια εναλλακτική, αντιπολεμική οπτική.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Μαρία Τσάτσα παρουσίασε την επικείμενη εκδήλωση προς τιμήν του Παριανού αγωνιστή Θύμιου Μαύρη (19 Φεβρουαρίου, αίθουσα Δημητρακόπουλου) ως παράδειγμα της τοπικής δράσης του κόμματος, με στόχο να αναδείξει τις αξίες της θυσίας και της αντίστασης.
Τέλος, και οι δύο ομιλητές αναφέρθηκαν στο 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ.
Ο κ. Σερετάκης περιέγραψε το συνέδριο όχι ως μια τελετή, αλλά ως μια σοβαρή, συλλογική και δημοκρατική διαδικασία με τη συμμετοχή των χιλιάδων μελών και οπαδών του κόμματος και με τα δεκάδες μηνύματα από κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα από όλο τον κόσμο.
Το βασικό διακύβευμα του συνεδρίου όπως το παρουσίασε, είναι πώς το ΚΚΕ θα γίνει ακόμα πιο ικανό στην υπεράσπιση των καθημερινών προβλημάτων των εργαζομένων και στην προώθηση της αναγκαιότητας μιας ριζικής κοινωνικής αλλαγής.
