Τα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επαγγελματίες αλιείς στην Ελλάδα κι απειλούν άμεσα το εισόδημά τους και τη δυνατότητα να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Κώστας Παπαδάκης.
Το εκρηκτικό κόστος καυσίμων και λοιπών εφοδίων, οι ζημιές στα αλιευτικά εργαλεία από θαλάσσια θηλαστικά, οι εξοντωτικές απαιτήσεις ελέγχου και ηλεκτρονικής παρακολούθησης (VMS), καθώς και η κατάργηση παραδοσιακών αλιευτικών εργαλείων (όπως η βιντζότρατα), επιβαρύνουν ιδιαίτερα την παράκτια αλιεία.
Το πρόσφατα ψηφισμένο νομοσχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης για την τροποποίηση του αλιευτικού κώδικα αποτελεί πιστή πρωτοκόλληση των κανονισμών των Βρυξελλών, σφίγγοντας ακόμη περισσότερο τη θηλιά στον λαιμό των βιοπαλαιστών αλιέων, ενώ δεν προβλέπει ούτε μισό μέτρο αντιμετώπισης του υπέρογκου κόστους παραγωγής και των καταστροφών.
Ιδιαίτερα το κόστος των καυσίμων έχει καταστεί δυσβάσταχτο. Ενδεικτικά, για τον εφοδιασμό ενός αλιευτικού με έναν τόνο πετρέλαιο απαιτούνται σήμερα περίπου 1.450 ευρώ, έναντι 600-650 ευρώ πριν τον πόλεμο στην Ουκρανία. Παρά το γεγονός ότι οι αλιείς δικαιούνται αφορολόγητο (ως προς τον ΕΦΚ) πετρέλαιο , αυτό πλέον δεν αρκεί, αφού η εκτόξευση της τιμής βάσης απορροφά κάθε όφελος από την αλιευτική δραστηριότητα.
Την ίδια ώρα που οι εφοπλιστές της ακτοπλοΐας και της ναυτιλίας απολαμβάνουν πακέτα επιδοτήσεων εκατομμυρίων από το κράτος -δήθεν για να μην αυξήσουν τις τιμές των εισιτηρίων- και διατηρούν δεκάδες συνταγματικά κατοχυρωμένες φοροαπαλλαγές, στους αλιείς η ελληνική κυβέρνηση αρνείται ακόμη και την πιο στοιχειώδη επιδότηση του καυσίμου. Η εκτόξευση του ενεργειακού κόστους συνδέεται άμεσα με την εμπλοκή της ΕΕ και του ελληνικού κράτους στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, τις συνέπειες των οποίων πληρώνουν οι λαοί.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, οι αλιείς στην Ελλάδα βρίσκονται σε κινητοποιήσεις και βγαίνουν στους δρόμους και στα λιμάνια με τα σκάφη τους, διεκδικώντας την επιβίωσή τους. Ανάλογους δυναμικούς αγώνες πραγματοποιούν οι συνάδελφοί τους σε όλη την ΕΕ, όπως στην Ιταλία -όπου προετοιμάζεται απεργιακή κινητοποίηση στις 22 Οκτωβρίου σε όλη τη χώρα- και τη Γαλλία.
Την ίδια στιγμή καταγγέλλουν ότι στο Αιγαίο βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανεξέλεγκτη δράση τούρκικων αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα με τη χρήση απαγορευμένων στην ΕΕ μεθόδων, ενώ αντίστοιχη ασφυκτική κατάσταση βιώνουν και στο Ιόνιο με τους Ιταλούς ψαράδες, λόγω και της ελληνοϊταλικής συμφωνίας για την οριοθέτηση ΑΟΖ.
Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του Κόμματος υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:
«Πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
– Στο γεγονός ότι την ώρα που η στρατηγική της ΕΕ και των κυβερνήσεων φορτώνει στους λαούς το κόστος της εμπλοκής στους πολέμους, η αλιεία καλείται να επωμιστεί το δυσβάσταχτο κόστος των καυσίμων παράλληλα με τους ασφυκτικούς περιορισμούς, τις εξοντωτικές υποχρεώσεις ελέγχου και τις λοιπές επιβαρύνσεις που απορρέουν από την ΚΑλΠ;
– Στο γεγονός ότι την ώρα που οι εφοπλιστές απολαμβάνουν προκλητικές επιδοτήσεις καυσίμων και αφορολόγητο πετρέλαιο, στους βιοπαλαιστές αλιείς δεν παρέχεται καμία ουσιαστική επιδότηση καυσίμου, αφού το αφορολόγητο πετρέλαιο από μόνο του δεν αρκεί πλέον να καλύψει την εκτίναξη των τιμών για αυτό απαιτούν τη λήψη άμεσων και μόνιμων μέτρων στήριξης όπως: γενναία επιδότηση του κόστους καυσίμων στα αλιευτικά σκάφη, πλήρη αποζημίωση για ζημιές σε σκάφη και εργαλεία, καθώς και άμεση κατάργηση των δυσανάλογων γραφειοκρατικών επιβαρύνσεων της ΚΑλΠ;
– Στο απαράδεκτο καθεστώς της ανεξέλεγκτης και παράνομης δράσης τουρκικών αλιευτικών εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο και Ιταλών αλιέων στο Ιόνιο, που οδηγεί στην εκτόπιση των Ελλήνων αλιέων και στην εξάντληση των αλιευτικών αποθεμάτων;».
