Ψηφίστηκε ο νέος κώδικας τοπικής αυτοδιοίκησης. Για να μην πολυλογούμε… «τα ίδια και χειρότερα».
Δεν μπορεί να υπάρξει περιφερειακή «αναγέννηση» αν δεν ενισχυθεί και δεν γίνει αυτοδιοίκητη η τοπική διοίκηση. Ένα κι ένα κάνουν δύο, αλλά για την κυβέρνηση ένα κι ένα κάνουν… ένα. Το ένα και μοναδικό… επιτελικό κράτος των υποκλοπών, των Τεμπών, των συμφερόντων και του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στο έτος 2222 και το ΠΑΣΟΚ επανέρχεται στην εξουσία! Μία από τις πρώτες του επιλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση θα ήταν η πλήρης εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Χάρτας. Άλλωστε ήταν κάτι που «εκείνο» ξεκίνησε με τον «Καλλικράτη» το 2010 και θεώρησε δημοκρατική του υποχρέωση να ξαναπιάσει το νήμα από εκεί που το άφησε.
Τι θα προέβλεπε λοιπόν για ένα δήμο της χώρας, που υποθετικά θα μπορούσε να είναι ο «δήμος Πάρου» και θα λειτουργούσε πιλοτικά ώστε να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι.
Πρώτον θα είχε σταθερούς ιδίους πόρους που θα προέρχονταν από το 20% του ΦΠΑ που παράγεται στο νησί καθώς και το σύνολο του ΕΝΦΙΑ.
Επίσης, όλα τα έσοδα από τοπικές υπηρεσίες ανταποδοτικότητας, φόρο διαμονής τουριστών και λιμενικά τέλη καθώς και οποιοδήποτε άλλο τρόπο δημιουργίας εσόδων αποφάσιζε «ελεύθερα και αυτόνομα» το δημοτικό συμβούλιο, μέσα φυσικά στο νομικό πλαίσιο. Έτσι, δε θα εξαρτιόταν από το «κράτος» και θα μπορούσε να προγραμματίσει με πενταετή επιχειρησιακά σχέδια τις υποδομές που θα «φτιάξει».
Δεύτερον σημείο θα ήταν η αρμοδιότητα του δήμου να αποφασίζει αυτόνομα για όλα τα τοπικά ζητήματα και η εφαρμογή αυτής του της αρμοδιότητας θα είχε ως πεδίο της ολόκληρο το νησί. Έτσι, θα είχε την ευθύνη για όλο το οδικό δίκτυο, για τις παραλίες, για όλους τους χώρους παραχώρησης, για την επιλογή μοντέλων διαχείρισης των ζητημάτων της καθημερινότητας και για πολλά άλλα που σήμερα «δένουν τα χέρια» του.
Τρίτον και σημαντικότατο η δυνατότητα για προσλήψεις ανάλογα με τις ανάγκες, ώστε η εξυπηρέτηση του πολίτη να είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο και οι παρεχόμενες υπηρεσίες να καλύπτουν όλο το φάσμα από την αποκομιδή των απορριμμάτων μέχρι και τον αυτόνομο τοπικό πολεοδομικό σχεδιασμό και τις μελέτες.
Τέταρτον, το δικαίωμα να αποφασίζει για τοπικές πολιτικές ανάλογα με τις προκύπτουσες ανάγκες, κοινωνικές, περιβαλλοντικές κλπ. Έτσι, θα προχωρούσε σε ανέγερση κατοικιών για δημοσίους λειτουργούς, ακόμη και σε νέα δομή υγείας με αυτοχρηματοδότηση χωρίς να περιμένει εγκρίσεις «άνωθεν».
Και φυσικά συμμετοχή των πολιτών με τοπικά δημοψηφίσματα για τα μεγάλα θέματα (π.χ. ανεμογεννήτριες, νέες λιμενικές εγκαταστάσεις), αλλά και συνελεύσεις με αποφασιστικό και δεσμευτικό χαρακτήρα για τις δημοτικές αρχές. Τότε οι δημότες θα ήξεραν ότι οι αποφάσεις παίρνονται «εδώ» και η ευθύνη βαραίνει τον δήμο κι όχι το «δυσλειτουργικό» (ήπια έκφραση) κεντρικό σύστημα.
Έτσι, ο ετήσιος απολογισμός της δημοτικής αρχής θα αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία και θα είχε συγκέντρωνε τα «βλέμματα» της κοινωνίας. Συνολικά, η Πάρος θα λειτουργούσε σαν ένας «αυτόνομος κόμβος» με σαφείς πόρους, αρμοδιότητες και άμεση λογοδοσία στην τοπική κοινωνία.
Η αποκεντρωμένη διοίκηση και τα υπουργεία θα έλεγχαν μόνο την νομιμότητα και όχι την σκοπιμότητα των πράξεων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Υπομονή το 2222 είναι κοντά!
