Φρένο στην υπεραλίευση ζητεί η περιβαλλοντική οργάνωση «Αρχιπέλαγος», που ζητεί να μη στοχοποιείται ο λαγοκέφαλος. Η ανακοίνωσή του έρχεται μία μέρα μετά τα μέτρα, που ανακοίνωσε το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, δια στόματος του αρμόδιου υπουργού Μαργαρίτη Σχοινά.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του «Αρχιπελάγους», ο λαγοκέφαλος έχει βρεθεί το τελευταίο διάστημα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, με εικόνες και αναφορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να προκαλούν ανησυχία σε πολίτες και λουόμενους. Ωστόσο, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», το ζήτημα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με όρους πανικού αλλά ως ένα σύνθετο περιβαλλοντικό πρόβλημα που απαιτεί ουσιαστικές παρεμβάσεις.
Όπως επισημαίνει το Ινστιτούτο, ο λαγοκέφαλος δεν θεωρείται επιθετικός προς τον άνθρωπο και δεν αποτελεί απειλή για τους κολυμβητές, εκτός από την περίπτωση κατανάλωσής του, καθώς περιέχει την τοξική ουσία τετραδοτοξίνη. Σύμφωνα με τις πολυάριθμες παρατηρήσεις δυτών και κολυμβητών, δεν έχουν καταγραφεί συστηματικές επιθέσεις προς ανθρώπους.
Το πραγματικό πρόβλημα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, εντοπίζεται στην επίδραση που έχει η αύξηση των πληθυσμών του λαγοκέφαλου στην αλιεία και στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Παράλληλα, το Ινστιτούτο υποστηρίζει ότι μέτρα όπως οι αποζημιώσεις προς τους αλιείς ή οι στοχευμένες αλιεύσεις λαγοκέφαλου μπορούν να λειτουργήσουν μόνο υποστηρικτικά και όχι ως μόνιμη λύση.
Κατά την άποψη του Αρχιπελάγους το παράδειγμα της Κύπρου είναι χαρακτηριστικό: μετά από πέντε χρόνια εφαρμογής προγράμματος αποζημιώσεων και δαπάνη περίπου μισού εκατομμυρίου ευρώ, απομακρύνθηκαν περίπου 100 τόνοι λαγοκέφαλων, χωρίς ωστόσο να υπάρξει ουσιαστική μείωση του πληθυσμού τους.
Κατά το Αρχιπέλαγος, η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται κυρίως στη χρόνια υπεραλίευση και στις πρακτικές που αποδυναμώνουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Η μείωση των πληθυσμών ψαριών περιορίζει τη φυσική ισορροπία των θαλασσών και δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την εξάπλωση εισβολικών ειδών.
Το Ινστιτούτο υπογραμμίζει ότι η προστασία της αναπαραγωγής των ψαριών και η αποκατάσταση υγιών θαλάσσιων οικοσυστημάτων αποτελούν τη μόνη μακροπρόθεσμη λύση, ώστε οι ίδιες οι θάλασσες να μπορούν να αυτορυθμίζονται και να περιορίζουν φαινόμενα όπως η ανεξέλεγκτη εξάπλωση του λαγοκέφαλου.
