Αίθουσα σύνταξης
Στο στούντιο του ParosVoice.com και στην εκπομπή «Οι ειδήσεις… αλλιώς» με τον Νίκο Ραγκούση, φιλοξενήθηκαν δύο εκπρόσωποι της Κομματικής Οργάνωσης του ΚΚΕ στην Πάρο: η Μαρία Τσατσά και ο Γιώργος Γερανάκης.
Η συζήτηση κάλυψε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, με αφορμή την επικείμενη ιστορική έκθεση «Η γυναίκα αντάρτισσα», αλλά και μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα της ελληνικής και διεθνούς επικαιρότητας, όπως οι λιμενεργατικές κινητοποιήσεις σε 100 λιμάνια και 4 ηπείρους, οι εκλογές στη Σερβία, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου.
Η έκθεση «Η γυναίκα αντάρτισσα»
Η συζήτηση ξεκίνησε με την παρουσίαση της τριήμερης ιστορικής έκθεσης με τίτλο «Η γυναίκα αντάρτισσα», η οποία θα φιλοξενηθεί στο Κτίριο Τέχνης Δημητρακόπουλου (Παροικιά ) από τις 15 έως τις 17 Νοεμβρίου, καθημερινά από τις 10 το πρωί έως τις 10 το βράδυ.
Όπως εξήγησε η Μαρία Τσατσά, η έκθεση περιλαμβάνει φωτογραφίες, ντοκουμέντα, μαρτυρίες (μέσω βίντεο) και αντικείμενα, με στόχο να αναδείξει την αναγκαιότητα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (1946-1949) και τη συμβολή της γυναίκας σε αυτόν τον αγώνα.
«Θα κάνουμε μια προσπάθεια να είναι πολύμορφη, ώστε ο επισκέπτης να καταλάβει πώς η μορφή οργάνωσης του Δημοκρατικού Στρατού ανέδειξε τη γυναίκα ως πρωταγωνίστρια των εξελίξεων και όχι ως έναν άνθρωπο με λιγότερα δικαιώματα και λιγότερη αξία, όπως η αντίληψη που υπήρχε τότε – και όπως ενδεχομένως υπάρχει τώρα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Νίκος Ραγκούσης σχολίασε ότι πρόκειται για μια σημαντική εκδήλωση που αναδεικνύει τον ρόλο της γυναίκας, ενώ ο Γιώργος Γερανάκης πρόσθεσε ότι η έκθεση θα εστιάσει στα ποσοστά συμμετοχής της γυναίκας στον Δημοκρατικό Στρατό (περίπου το 1/4 όλων των μαχητών, φτάνοντας σε ορισμένα τμήματα και το 30-50%), τη συμμετοχή της ως νοσοκόμας, δασκάλας, αξιωματικού, υπαξιωματικού και πολιτικού επιτρόπου, καταρρίπτοντας τα στερεότυπα της εποχής.
Οι λιμενεργατικές κινητοποιήσεις: «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο»
Το πρώτο μεγάλο θέμα επικαιρότητας που τέθηκε ήταν ο διεθνής συντονισμός των λιμενεργατών σε πάνω από 100 λιμάνια και τέσσερις ηπείρους, με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο – τα λιμάνια να είναι της ειρήνης και όχι βάσεις των ιμπεριαλιστών».
Ο Γιώργος Γερανάκης ανέλυσε το ιστορικό: η κινητοποίηση αποτελεί συνέχεια της διάσκεψης των σωματείων λιμενεργατών στη Μασσαλία τον Φεβρουάριο (ή όπως ανέφερε, στην Κωνσταντινούπολη τον Μάιο, με αρχική συμμετοχή 40 λιμανιών σε έξι χώρες), η οποία εξελίχθηκε σε ένα μεγάλο απεργιακό κύμα.
Στην Ελλάδα, η κινητοποίηση αγκαλιάζεται από πολλά συνδικάτα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την πανπειραϊκή απεργία στις 30 Οκτωβρίου, στην οποία συμμετέχουν λιμενεργάτες, ναυπηγοεπισκευαστές, σιδηροδρομικοί και άλλοι φορείς.
Ο κ. Γερανάκης υπογράμμισε ότι η απεργία δίνεται σε ένα διεθνές περιβάλλον με δύο πολέμους (Μέση Ανατολή και Ουκρανία) που τείνουν να ενοποιηθούν, με απειλές υβριδικών επιθέσεων και «γκριζάρισμα» της διάκρισης ειρήνης-πολέμου, όπως δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας.
Μέσα σε συνθήκες ενεργειακής φτώχειας και ακρίβειας, οι λιμενεργάτες θέτουν επιτακτικά τα αιτήματά τους: συλλογικές συμβάσεις, μισθούς, συντάξεις, δικαιώματα στη συνδικαλιστική δράση.
Το νέο και σημαντικό στοιχείο, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι θέτουν ζήτημα για το ίδιο το περιεχόμενο της δουλειάς τους:
«Δεν δέχομαι να μεταφέρω θάνατο. Δεν δέχομαι φορτία με σφαίρες, πυραύλους, κιβώτια που περιέχουν υλικό που θα κατευθυνθεί στην Ουκρανία για να αλληλοσκοτώνονται Ρώσοι και Ουκρανοί, ή στη Μέση Ανατολή». .
Η Μαρία Τσατσά πρόσθεσε μια ακόμη διάσταση: το γράμμα της Ένωσης Ναυτεργατών Εμπορικού Ναυτικού και Λιμενεργατών, προς μαθητές και δασκάλους, καλώντας τους να συμμετάσχουν με όποιον τρόπο μπορούν (π.χ. ζωγραφιές) στις κινητοποιήσεις και ζητώντας από τους εκπαιδευτικούς να κάνουν το μάθημα «αλλιώς» την Παρασκευή, ενημερώνοντας τα παιδιά για τη σημασία αυτού του αγώνα.
Ο Νίκος Ραγκούσης σχολίασε ότι αυτή η παγκόσμια κινητοποίηση είναι η απάντηση στα κελεύσματα των κυβερνώντων «να συνηθίσουμε να ζούμε με τη λογική των φερέτρων».
Οι εκλογές στη Σερβία: Ενσωμάτωση της αγανάκτησης ή ριζοσπαστικοποίηση;
Στη συνέχεια, η συζήτηση στράφηκε στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στη Σερβία, όπου το κόμμα που προέκυψε από τους μήνες κινητοποιήσεων φοιτητών και μαθητών (με αφορμή το δυστύχημα στο Νόβι Σαντ το 2024, όταν κατέρρευσε στέγαστρο σιδηροδρομικού σταθμού σκοτώνοντας δεκάδες νέους) κέρδισε τις εκλογές.
Η Μαρία Τσατσά χαρακτήρισε το αποτέλεσμα ως «μια φοιτητική λίστα χωρίς φοιτητές», εκφράζοντας την άποψη ότι βρίσκεται σε πορεία ενσωμάτωσης η αγανάκτηση.
Το κρίσιμο ζήτημα, είπε, είναι πώς θα διαχειριστούν οι νέοι κυβερνώντες τις συζητήσεις με την ΕΕ για επανένταξη, δεδομένου ότι η Σερβία είναι κομμάτι του γεωπολιτικού ανταγωνισμού ΗΠΑ-Ρωσίας-Κίνας. «Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια ριζοσπαστικοποίηση. Είναι ένας εγκλωβισμός της αγανάκτησης», σημείωσε.
Ο Γιώργος Γερανάκης πρόσθεσε ότι η Σερβία είναι χώρος έντονου ανταγωνισμού ρωσικών, αμερικανικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η διεκδίκηση περιορίζεται σε ένα και μόνο αίτημα: τη διαφθορά.
«Στην πολιτική ιστορία της Ευρώπης, στο όνομα των καθαρών χεριών και της αντιμετώπισης της διαφθοράς, προχωράει η αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος, με τρόπο όχι σε όφελος του λαού. Αλλάζει ο Μανολιός και βάζει τα ρούχα του αλλιώς», ανέφερε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας τον προβληματισμό ότι η απογοήτευση που ενδεχομένως προκληθεί θα είναι το χειρότερο αποτέλεσμα.
Ο Νίκος Ραγκούσης σχολίασε ότι οι πρώτοι που έσπευσαν να δώσουν συγχαρητήρια ήταν ο Αντόνιο Κόστα και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, «τρίβοντας τα χέρια τους» για την ένταξη της Σερβίας στην ΕΕ, υπενθυμίζοντας τα «σκάνδαλα και τα λόμπι» στις Βρυξέλλες.
Οι ευρωπαϊκές κινητοποιήσεις: «Να γίνουμε Ευρώπη» με την έννοια του αγώνα
Το επόμενο θέμα ήταν οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις μαθητών, σπουδαστών και εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη (Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Αλβανία), με κεντρικά ζητήματα την ακρίβεια, τη στέγαση και το στεγαστικό πρόβλημα.
Ο Νίκος Ραγκούσης παρατήρησε ότι τα προβλήματα περνούν την κόκκινη γραμμή και ο κόσμος αντιδρά, ανατρέποντας την εικόνα της παθητικότητας.
Η Μαρία Τσατσά υπογράμμισε ότι η αντίφαση της πολιτικής είναι πλέον φθαλμοφανής: όταν πρόκειται για τα κέρδη των μεγάλων ομίλων, υπάρχει άφθονο χρήμα· όταν πρόκειται για λαϊκές ανάγκες (παιδεία, υγεία), υπάρχουν όροι, περιορισμοί και θυσίες.
Είναι ελπιδοφόρο, είπε, ότι κινητοποιούνται οι λαοί της Μεσογείου, καταρρίπτοντας το αφήγημα της κυβέρνησης ότι η ανάπτυξη γύρω από τον τουρισμό, το εμπόριο και την ενέργεια θα φέρει ευημερία. Π
Παράλληλα, προειδοποίησε για τον κίνδυνο χειραγώγησης μέσω «νέων, αμόλυντων προσώπων» που προβάλλουν κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, καλώντας τον κόσμο να κρίνει τα πεπραγμένα και τα λεγόμενά τους.
Ο Γιώργος Γερανάκης ανέλυσε την κοινή συνισταμένη: σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα υπάρχουν «δύο χώρες» – η χώρα των εταιρειών που κυβερνά με το πολιτικό της προσωπικό, και η χώρα των πολλών (εργαζόμενοι, μικροεπιχειρηματίες, αγρότες).
Αυτός είναι ο λόγος που οι κινητοποιήσεις συνδέονται, παρά τις διαφορές. Σε ένα περιβάλλον επικείμενης οικονομικής κρίσης, αυξημένων δαπανών για «εθνική άμυνα» και ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση, οι κινητοποιήσεις στο Παρίσι ξεκίνησαν από φτωχές περιοχές και γκέτο.
«Νομίζω ότι πράγματι μπορούμε να γίνουμε Ευρώπη, αλλά να γίνουμε Ευρώπη όσον αφορά τις κινητοποιήσεις, την οργάνωση, τις διεκδικήσεις, την απειθαρχία και την αμφισβήτηση», κατέληξε, τονίζοντας ότι οι λαοί πρέπει να αγωνιστούν από κοινού.
Ελληνοτουρκικές σχέσεις: «Ήρεμα νερά» ή θολά;
Ο Νίκος Ραγκούσης έθεσε το ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αναφερόμενος στη συνάντηση των δύο γενικών γραμματέων των κομμουνιστικών κομμάτων Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά και τις μεθοδεύσεις των επιτελείων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Η Μαρία Τσατσά απάντησε ότι τα «ήρεμα νερά» δεν είναι ήρεμα για τους λαούς.
Αναφέρθηκε στην κοινή ανακοίνωση των Κομμουνιστικών Κομμάτων Ελλάδας και Τουρκίας για το Αιγαίο, αλλά και στην επικύρωση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου, που επιβεβαιώνει ότι οι συμφωνίες γίνονται με βάση το κέρδος των κρατών.
«Με τον τουρκικό λαό δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα», τόνισε, διευκρινίζοντας ότι αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπερασπιζόμαστε τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα.
Χαρακτήρισε προκλητική τόσο τη στάση της Τουρκίας (μη αναγνώριση 12 μιλίων στο Αιγαίο) όσο και την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας με το Ισραήλ και χώρες-αντιπάλους της Τουρκίας, που δεν αποδίδει.
Ο Γιώργος Γερανάκης πρόσθεσε ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις πάνε μονίμως από φάση ηρεμίας σε φάση όξυνσης, λόγω των αντιτιθέμενων επιδιώξεων των δύο κρατών (όχι των λαών).
Η Τουρκία, ως αναδυόμενη περιφερειακή δύναμη, επιδιώκει «ζωτικό χώρο» με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», ενώ η Ελλάδα επιδιώκει να γίνει ενεργειακός και εμπορευματικός κόμβος (Αλεξανδρούπολη, Ρεβυθούσα).
28η Οκτωβρίου: Το λαϊκό «Όχι» δεν ταυτίζεται με το «Όχι» του Μεταξά
Η συζήτηση έφτασε στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Η Μαρία Τσατσά ξεκαθάρισε ότι το λαϊκό «Όχι» δεν ταυτίζεται με το «Όχι» του Μεταξά, το οποίο καθορίστηκε από συμφέροντα κοινά με τη Μεγάλη Βρετανία.
Υπενθύμισε ότι η Ιταλία είχε ήδη ξεκινήσει την επίθεση πριν τη λήξη της τρίωρης προθεσμίας, γεγονός που είχε αποκρυβεί.
Ο λαός είπε «Όχι» υπερασπιζόμενος τη ζωή, την πατρίδα και τα σύνορά του. Μετά το 1944, οι αστικές κυβερνήσεις καθιέρωσαν τη γιορτή για να αποκρύψουν την πραγματική απελευθέρωση από τον ΕΑΜ, την ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ (12 Οκτωβρίου 1944).
Σήμερα, ο λαός πρέπει να υπερασπιστεί το «Όχι» απέναντι στα μονοπώλια και τους καπιταλιστές που τον σέρνουν σε νέες πολεμικές συγκρούσεις.
Ο φασισμός δεν πεθαίνει μόνος του – Το μήνυμα της επετείου
Ο Νίκος Ραγκούσης έθεσε το ζήτημα της πρόσφατης αποφυλάκισης του καταδικασμένου για την εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή, Κασιδιάρη (με δώρο την μισή ποινή) και των περιστατικών με φασιστοειδή που «σηκώνουν πάλι κεφάλι».
Η Μαρία Τσατσά απάντησε ότι όταν ο εθνικισμός παρουσιάζεται ως πατριωτισμός, ο ρατσισμός ως κοινή λογική και η καταστολή των λαϊκών αγώνων ως τάξη και ασφάλεια, είναι λογικό τέτοια μορφώματα να αξιοποιούνται για την «εθνική ομοψυχία».
Υπενθύμισε ότι η Χρυσή Αυγή ανδρώθηκε με την ανοχή του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2012 και ότι σήμερα προσπαθούν να βρουν χώρο και χρόνο για επανεμφάνιση.
«Ο λαός έχει πείρα, πρέπει να την αξιοποιήσει, να καλλιεργήσει την αφοβία απέναντί τους και να μην παραδώσει την υπόθεση στα χέρια της αστικής τάξης», τόνισε.
Γιάννης Μακρογιαννέλης
