Τα προβλήματα του Κέντρου Υγείας Πάρου συνηθίζουμε να τα κρύβουμε κάτω από το χαλί. Μόνο που αυτά υπάρχουν…
Στην Πάρο, θα το γράψω κι ας με κατακρίνουν εκ νέου ορισμένοι, τη μεγαλύτερη αξία έχουν οι αφίξεις του καλοκαιριού, οι τιμές στα μενού της εστίασης κι ό,τι τέλος πάντων φέρνει «ζεστό» χρήμα.
Όλα τα υπόλοιπα πηγαίνουν περίπατο και είναι δευτερεύουσας σημασίας. Το θέμα αλλάζει μόνο Το θέμα αλλάζει μόνο, αν τύχει κάποιο θέμα υγείας σε εμάς τους ίδιους ή σε κάποιο συγγενικό ή φιλικό μας πρόσωπο. Τότε είμαστε έτοιμοι για πόλεμο!
Ας γράψουμε χωρίς περιστροφές και χωρίς φίλτρα. Όταν επισκέπτεται το νησί μας κάποιος αρμόδιος των θεμάτων υγείας (οποιαδήποτε κυβέρνησης), το πρώτο μέλημα είναι οι τοπικοί κομματικοί «παράγοντες» να του κάνουν υποδοχή ή ακόμα χειρότερα να του παρουσιάσουν όλα τα ζητήματα καλά.
Εσείς λοιπόν τι πιστεύετε; Ότι ο αρμόδιος από το υπουργείο γνωρίζει τα θέματα που υπάρχουν στο νησί; Όχι φυσικά. Ξέρει ό,τι του παρουσιάσουν και ό,τι του πουν! Αυτά και τελεία!
Από την άλλη κάποιοι λησμονούν ότι για τη θέση του προέδρου της διοικούσας επιτροπής -ποτέ μα ποτέ τα τελευταία 10-15 χρόνια τουλάχιστον- δεν υπήρξε πληθώρα υποψηφιοτήτων. Με το κερί ψάχναμε κάποιον/α για να καθίσει στη συγκεκριμένη καρέκλα! Και γιατί να καθίσει; Για να ακούει όλα τα παράπονα και τις βρισιές ενώ επί της ουσίας δεν μπορεί να ορίσει ούτε ένα ευρώ που θα πάει, κι ακόμα ότι από αυτήν τη θέση ευθύνης δεν έχει κανένα μισθό.
Συνέχεια βρίσκαμε στο παρελθόν συνταξιούχους αξιοσέβαστους συμπολίτες μας για τη θέση, οι οποίοι έβαζαν κι από την τσέπη τους για αγορές διαφόρων αναλώσιμων υλικών και που στο τέλος… έφευγαν τρέχοντας με το δίκιο τους! Σε αυτό το σημείο θα διαφωνήσω με τον κ. Πάντο Τριαντάφυλλο και τα όσα υπαινίχθηκε για τη σημερινή πρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής, Μαρία Κουτσονικολή. Εθελοντικά πήγε κι αυτή, αφού και πάλι ουδείς ήθελε τη θέση.
Αυτό όμως για το οποίο πρέπει να ευχαριστήσω τον κ. Πάντο είναι ότι έφερε στην επικαιρότητα το θέμα του Κ.Υ. Πάρου, σε μία εποχή που όλοι ασχολούνται με το ύψος των εισπράξεων της θερινής σεζόν κι αν θα είναι ανάλογη των προσδοκιών τους. Με έκπληξη δε –αλλά και με εκνευρισμό και θα το εξηγήσω παρακάτω- είδα τις χιλιάδες επισκέψεις που σημείωσε η συνέντευξη του κ. Τριαντάφυλλου σε όλα τα ηλεκτρονικά Μέσα του Ομίλου ένεκα της αρχισυνταξίας μου σ’ αυτά.
Έτσι, από τη μία ένιωσα ευχαρίστηση καθώς η τοπική κοινωνία ενδιαφέρθηκε για το θέμα (που σήμερα το παρουσιάζουμε πιο αναλυτικά στο πρωτοσέλιδό μας) κι από την άλλη εκνευρίστηκα! «Μα πού στο καλό ήσαστε τόσο καιρό; Τι περιμένατε για να αντιδράσετε, να δείξετε ενδιαφέρον γι’ αυτό το άμοιρο Κέντρο Υγείας. Όλοι σε ιδιωτικά ιατρικά κέντρα πηγαίνετε;» αναρωτιόμουν.
Σε όλους όσοι πάλι πιστεύουν ότι έχει την Α’ ή τη Β’ αρμοδιότητα η αυτοδιοίκηση του νησιού μας στο θέμα του Κ. Υγείας –εκτός τα τσονταρίσματα που κάνει ο δήμος- θα τους απογοητεύσω, αλλά εκτός από χαμαλίκια δεν έχει αρμοδιότητα. Μακάρι να είχε…
Τέλος, το Κ.Υ. Πάρου υπάρχει –ό,τι υπάρχει δηλαδή- χάρη στον αγώνα των γιατρών και του προσωπικού, αφού η υπάρχουσα κατάσταση είναι συνέπεια πολιτικών επιλογών που απαξιώνει τις υπηρεσίες
