Σήμερα συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 – πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς στην Ελλάδα τότε, όπως και σήμερα.
Αξίζει να θυμηθούμε το κείμενο που έγραψε ο Χάντερ Τόμπσον, λίγες μόνο ώρες μετά τις επιθέσεις που άλλαξαν τον κόσμο.
Ο ιδιοφυής και οξυδερκής συγγραφέας του «Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας», και «Δόκτωρ» της γκόνζο δημοσιογραφίας, προέβλεψε με σοκαριστική ακρίβεια την πορεία των πραγμάτων:
“Φόβος και Παράνοια στην Αμερική”
του Hunter S. Thompson (ESPN Page 2 – 12 Σεπτεμβρίου 2001)
«Οι πύργοι έπεσαν. Η είδηση ήρθε λίγο μετά τις 9:00 π.μ. της Τρίτης, όταν άνοιξα την τηλεόραση για να δω τις ειδήσεις και είδα τον πρώτο πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου να καίγεται σαν μια τεράστια λαμπάδα στη μέση του Μανχάταν.
Μην τρέφετε αυταπάτες: Βρισκόμαστε σε Πόλεμο τώρα — με κάποιον — και θα παραμείνουμε σε Πόλεμο με αυτόν τον μυστηριώδη Εχθρό για το υπόλοιπο της ζωής μας.
Δεν θα υπάρξουν πανηγυρισμοί για τη νίκη, καμία παράδοση, κανένα εύκολο τέλος.
Οι ΗΠΑ δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια χώρα. Κανείς δεν θα νιώθει ασφαλής. Οποιοσδήποτε μπορεί να πεθάνει ανά πάσα στιγμή, οπουδήποτε, απλά και μόνο επειδή βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα.
Ο Τζορτζ Μπους θα κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και θα πάρει δραστικές εξουσίες που κανένας Αμερικανός πρόεδρος δεν είχε ποτέ ξανά.
Η κυβέρνηση θα μας πει ότι αυτό γίνεται “για τη δική μας ασφάλεια”, αλλά το αποτέλεσμα θα είναι η καταστροφή της ελευθερίας μας.
Θα είναι ένας Θρησκευτικός Πόλεμος, μια Χριστιανική Τζιχάντ, που θα τροφοδοτείται από το μίσος και τον φόβο.
Οι ηγέτες μας θα μας ζητήσουν να θυσιάσουμε τα δικαιώματά μας για να πολεμήσουμε έναν εχθρό που δεν έχει πρόσωπο, δεν έχει στρατό και δεν έχει πατρίδα.
Η Αμερική θα γίνει ένα κράτος φόβου. Οι επόμενες γενιές θα ζήσουν με χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο, με λιγότερη ελευθερία και με τον διαρκή τρόμο του επόμενου χτυπήματος.
Η ψευδαίσθηση της αμερικανικής ασφάλειας έσπασε για πάντα μέσα σε λίγα λεπτά.
Είναι μια μαύρη μέρα για την Αμερική. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε τώρα είναι να παρακολουθούμε, να περιμένουμε και να προετοιμαζόμαστε για τη μακρά, σκοτεινή νύχτα που έρχεται».
Γιάννης Μακρογιαννέλης
