Μια καταστροφή… μεγάλη!
Ευτυχώς χωρίς ανθρώπινη απώλεια.
Και μετά… η αναζήτηση των ενόχων.
Ανακριτικό έργο, στοιχεία, χειροπέδες, αντιδράσεις.
Ενός κακού… μύρια έπονται.
Η κοινωνία δεν υπάρχει… πιά, δεν υπήρχε από χρόνια.
Υπάρχουν συμφέροντα, υπάρχουν παρατάξεις, υπάρχει η αλήθεια του καθενός, υπάρχει πόλωση και διχασμός.
Υπάρχουν και οι εκλογές… που έρχονται.
Υπάρχει και ο… «ρόλος» μας που πρέπει «πάση θυσία» να διατηρηθεί.
Φυσικά υπάρχει και η «μάζα»… έτοιμη για νέο «σανό».
Η κοινωνία δεν υπάρχει πουθενά, ούτε καν στα πεζοδρόμια.
Κι η λογική;
Ούτε συζήτηση, ούτε διάλογος, μόνο κραυγές κι «ανάθεμα».
Ο «στρατευμένος» σαν «έτοιμος από καιρό» να αναλάβει τα καθήκοντα του.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης…
Αχ αυτά τα «μέσα», πως απογυμνώνουν τα «άσχημα», πως «αποκαλύπτουν» την ηλιθιότητα, πως ξεχωρίζουν τους λύκους από τα πρόβατα.
Και τώρα;
Να σωθεί ότι μπορεί να σωθεί.
Η «εικόνα» μετρά, όχι η ουσία, όχι το «κοινό καλό».
Τι «τετριμμένη» έκφραση κι αυτή , τι «πολυφορεμένη».
Αγαπητοί μου συμπατριώτες, ζητώ την εμπιστοσύνη σας για να συνεχίσω να υπηρετώ το «κοινό καλό»!!!
Πόσο εύκολα είναι τα μεγάλα λόγια και πόσοι είναι «έτοιμοι» να τα πιστέψουν.
Πόσο δίκιο ο Τσαρούχης, με το «θέατρο» του!
Πάντα γεμάτο, και πάντα το ίδιο έργο!
Κι όμως πόσα θα μπορούσαν να γίνουν, πόσα θα μπορούσαν να «δρομολογηθούν» …
Αλλιώς όμως, διαφορετικά.
Με μια άλλη πολιτική;
Ναι, ίσως, ποιος ξέρει;
Με άλλους «μάγους», με άλλη «φυλή»;
Μη λες μεγάλα λόγια κι εσύ!
Πάλι «έξω θα πέσεις»!!!
Αθανάσιος Μαρινόπουλος
