Η Αντίπαρος, βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο ενός άνευ προηγουμένου οικοδομικού οργασμού.
Νέες οικοδομές ξεφυτρώνουν παντού και ειδικά στον οικισμό του Αγίου Γεωργίου.
Ενδεχομένως κάποιοι να διαφωνούν με την χωρίς κανένα όριο οικοδομική δραστηριότητα, ως μοντέλο αειφόρου και βιώσιμης ανάπτυξης για το νησί, αλλά αυτό είναι ένα θέμα για κάποιο άλλο άρθρο.
Η υπάρχουσα κατάσταση δεν αμφισβητείται σοβαρά από κανέναν στο νησί, επειδή τα οικονομικά οφέλη είναι πολύ μεγάλα.
Την ίδια στιγμή, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε κάποιες εξαιρετικά σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις.
Ο ένας και μοναδικός δρόμος του νησιού, είναι σε τραγική κατάσταση και γι’ αυτό κυρίως φταίει η ολοένα και αυξανόμενη κίνηση βαρέων οχημάτων που σχετίζονται άμεσα με την οικοδομική δραστηριότητα (μπετονιέρες, μπουλντόζες, φορτηγά).
Τα «μπαλώματα» που έκανε ο δήμος Αντιπάρου ενόψει καλοκαιριού, δεν μπορούν να κρύψουν το πρόβλημα, ενώ ακόμα και αν ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια και γίνει πλήρης ανακατασκευή του δρόμου, είναι σαφές πως σε λίγους μήνες θα είναι και πάλι σε κακή κατάσταση, για τους ίδιους λόγους.
Γενικά στις οικοδομές του νησιού, η τήρηση των υποχρεωτικών ωρών κοινής ησυχίας, είναι σε μεγάλο βαθμό προαιρετική και επιτυγχάνεται συνήθως μόνο μετά από πίεση των γειτόνων.
Στον οικισμό του Αγίου Γεωργίου, εκτός από όλα τα παραπάνω, οι κάτοικοι έχουν να αντιμετωπίσουν και το θέμα της ολοένα αυξανόμενης ρύπανσης.
Στους χωμάτινους δρόμους του οικισμού ευδοκιμούν πλέον βίδες και πρόκες κάθε είδους.
Όπως είναι εμφανές στις φωτογραφίες, η θαμνώδης βλάστηση που κυριαρχεί στο τοπίο, συμπληρώνεται από σκουπίδια κάθε είδους.
Την ίδια στιγμή, είναι αδύνατον να βρει κανείς χημική τουαλέτα σε οικοδομή για την εξυπηρέτηση των ανθρώπινων αναγκών των εργατών, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει καμία, σε κανένα σημείο του οικισμού.
Προκαλεί εντύπωση η μεγάλη αντίφαση ανάμεσα στην οικοδόμηση υπερπολυτελών κατοικιών, τις οποίες οι κατασκευαστικές και μεσιτικές εταιρείες διαφημίζουν ως «αναβάθμιση» του τουριστικού προϊόντος του νησιού και η ταυτόχρονη εξόφθαλμη υποβάθμιση του περιβάλλοντος, ως άμεσο αποτέλεσμα της οικοδομικής δραστηριότητας.
Οι ανοιξιάτικοι θυελλώδεις νοτιάδες μπορεί να ξέπλυναν τις ντροπιαστικές εικόνες που συναντούσαν κάτοικοι και επισκέπτες σε κάποιες παραλίες του οικισμού, αλλά οι προβληματισμοί για το μέλλον παραμένουν.
Ο σύλλογος των κατοίκων Αγίου Γεωργίου και κυρίως ο δήμος Αντιπάρου, πρέπει να εξετάσουν σοβαρά τα παραπάνω ζητήματα και να επέμβουν, πριν η υποβάθμιση του οικισμού και του νησιού, είναι οριστική και αμετάκλητη.
Μια καλή αρχή θα ήταν η επαναφορά της απαγόρευσης οικοδομικής δραστηριότητας, για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο και όχι μόνο για τον Αύγουστο, όπως ισχύει τα τελευταία χρόνια.
Εφόσον οι κατασκευαστικές εταιρείες και οι εργολάβοι, δείχνουν από μηδενικό ως ελάχιστο ενδιαφέρον για την προστασία του περιβάλλοντος, απαιτούνται έλεγχοι και κυρώσεις, σε περιπτώσεις παραβάσεων.
Κλείνοντας, επειδή κάποιοι μπορεί να μην εντυπωσιάστηκαν από τις φωτογραφίες ως πειστήρια της ρύπανσης, διευκρινίζω πως είναι όλες από μια και μόνο οικοδομή και πως αφορούν μια απόσταση μικρότερη των είκοσι μέτρων.
Γιάννης Μακρογιαννέλης
