Η υπόθεση της ανάπλασης της πλατείας Αρετής στις Λεύκες ανέδειξε ορισμένα ζητήματα πολύ σημαντικότερα από μια τεχνική παρέμβαση στον δημόσιο χώρο.
Δηλαδή τον σεβασμό στη γνώμη των κατοίκων, τη δημοκρατική λειτουργία της αυτοδιοίκησης και την προστασία της φυσιογνωμίας ενός ιστορικού κυκλαδίτικου χωριού. Όταν το θέμα ήρθε στο δημοτικό δυμβούλιο στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, ως Λαϊκή Συσπείρωση ζητήσαμε την αναβολή του, προκειμένου να προηγηθεί λαϊκή συνέλευση και να ακουστούν οι απόψεις των κατοίκων.
Η δημοτική αρχή αρνήθηκε και προχώρησε στην έγκριση της μελέτης (απόφαση 186/2026), παρά τις αντιρρήσεις και την επιστολή κατοίκων που υπήρξαν αυτοδιοικητικοί και εκπρόσωποι συλλόγων και φορέων των Λευκών, που ζητούσαν νέο σχεδιασμό με διατήρηση και ενίσχυση του πρασίνου.
Μόνο ύστερα από τις αντιδράσεις και τη δυσαρέσκεια των κατοίκων συγκλήθηκε τελικά συνάντηση για το θέμα. Δεν πρέπει όμως, να παρουσιάζεται ως αυτόνομη δημοκρατική πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής κάτι που προέκυψε από την πίεση της τοπικής κοινωνίας. Άλλο να ακούς τους πολίτες πριν αποφασίσεις και άλλο να τους καλείς αφού έχεις ήδη αποφασίσει.
Πέρα όμως από το διαδικαστικό ζήτημα, η ίδια η συζήτηση δικαίωσε την ανάγκη διαβούλευσης. Οι κάτοικοι δεν αρνήθηκαν την αναβάθμιση της πλατείας. Κατέθεσαν συγκεκριμένες και λογικές προτάσεις, που θα μπορούσαν να συνδυαστούν με την αρχική μελέτη.
Επισήμαναν ότι η εκτεταμένη χρήση μαρμάρου, μπετόν και πλακών αλλοιώνει τον χαρακτήρα ενός κυκλαδίτικου χώρου, ενώ το χωμάτινο τμήμα θα μπορούσε να διατηρηθεί και να εμπλουτιστεί «κατάλληλα».
Τόνισαν επίσης, τη μεγάλη ανάγκη να διατηρηθεί η επαφή των παιδιών με τη φύση και να απορροφάται το νερό της βροχής από το έδαφος. Παράλληλα, υπενθύμισαν ότι οι πραγματικές ανάγκες των παιδιών απαιτούν συντήρηση και αναβάθμιση και δημιουργία αθλητικών χώρων.
Δυστυχώς, στη συζήτηση διαπιστώσαμε μια αδικαιολόγητη επιμονή του αρμόδιου αντιδημάρχου στην υπεράσπιση της αρχικής μελέτης, με προσωπικές αναφορές του τύπου «εγώ πιστεύω ότι αυτό είναι το σωστό».
Όμως οι αιρετοί δεν καλούνται να επιβάλλουν τις προσωπικές τους αντιλήψεις, αλλά να ακούν, να συνθέτουν και να υπηρετούν το κοινό συμφέρον. Το επιχείρημα ότι έχουν περάσει 30 χρόνια χωρίς αλλαγές και δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο δε δικαιολογεί την παράκαμψη της διαβούλευσης. Μια αναβολή ενός ή δύο μηνών για έναν καλύτερο σχεδιασμό δε θα ματαίωνε το έργο.
Τελικά, υπήρξε υπαναχώρηση και δέσμευση ότι το θέμα θα επανέλθει στο δημοτικό συμβούλιο με τροποποιήσεις. Αποτελεί ένα πρώτο βήμα και δικαιώνει την επιμονή μας για αναβολή και επανεξέταση. Το ζητούμενο πλέον είναι οι προτάσεις των κατοίκων να αποτυπωθούν ουσιαστικά στο τελικό σχέδιο.
Υπάρχει όμως, και κάτι πολύ σημαντικό… Η πλατεία έχει ένα σπουδαίο όνομα: Πλατεία Αρετής των Λευκιανών.
Όπως αναφέρει ο ιστορικός και λαογράφος Νίκος Αλιπράντης στο βιβλίο του «Το Ηρώον και η Πλατεία Αρετής των Λευκιανών στις Λεύκες Πάρου» (1980), η ονομασία τιμά την ανδρεία, την αυταπάρνηση και τις θυσίες των Λευκιανών στους εθνικούς αγώνες. Ο χώρος συνδέεται άρρηκτα με το Μνημείο Ηρώων, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Συλλόγου Λευκιανών.
Δεν πρόκειται λοιπόν, για μια οποιαδήποτε πλατεία. Είναι τόπος ιστορικής μνήμης, πρασίνου, συνάντησης και συλλογικής ταυτότητας.
Η πλατεία Αρετής χρειάζεται μια ανάπλαση αντάξια της ιστορίας, του ονόματος και της φυσιογνωμίας της. Και η «πραγματική αρετή» στην αυτοδιοίκηση βρίσκεται στην ικανότητα να ακούς, να συνθέτεις και να υπηρετείς το κοινό καλό.


















