Η φράση «νίπτω τας χείρας μου» σημαίνει ότι αποποιείσαι κάθε ευθύνη για τις συνέπειες μιας απόφασης.
Προέρχεται από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, όπου ο Πόντιος Πιλάτος έπλυνε τα χέρια του δημόσια, αρνούμενος την ευθύνη για τη σταύρωση του Ιησού.
Στην πολιτική, η φράση «νίπτει τας χείρας» σημαίνει ότι ένας αξιωματούχος ή μια κυβέρνηση αποποιείται κάθε ευθύνη για ένα σκάνδαλο ή κρίση. Ο πολιτικός αρνείται ανάμιξη μεταθέτοντας τις ευθύνες σε άλλους,
Έτσι, μετά το μνημόνιο που εφαρμόστηκε στη χώρα μας και τις κυβιστήσεις της τότε κυβέρνησης του εκπαιδευόμενου πρωθυπουργού Γεώργιου Παπανδρέου, η χώρα μας μπήκε σε μία απίστευτη ταλαιπωρία.
Ταλαιπωρία που επέφερε την εξαθλίωση χιλιάδων οικογενειών, την αρπαγή περιουσιών, τις χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων, τη λεηλασία του ελληνικού πλούτου και βέβαια –για μην ξεχνιόμαστε- τις αυτοκτονίες εκατοντάδων συμπατριωτών μας ελέω της οικονομικής κατάστασης που τους δημιούργησε η κρίση ουσιαστικά των δύο πολιτικών φορέων εξουσίας της εποχής.
Με αυτόν τον τρόπο γεννήθηκαν νέα κόμματα, νέες πολιτικές και νέα ήθη και έθιμα στην ελληνική πολιτική. Ένα από τα πλέον ελπιδοφόρα γεγονότα μετά την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών ήταν η δυναμική που αναπτύχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τον ΣΥΡΙΖΑ τον πίστεψαν εκατομμύρια συμπολίτες μας, ακόμα κι αυτοί που δεν τον ψήφισαν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Ανεξάρτητων Ελλήνων, υποσχέθηκε πολλά πράγματα, ακόμα και κάποια τα οποία δεν ήταν εφαρμόσιμα.
Ειδικά, έως την εποχή του δημοψηφίσματος, η τότε κυβέρνηση έδωσε ελπίδα σε εκατομμύρια Έλληνες, που έβλεπαν σ’ αυτήν το φως στην άκρη του τούνελ. Το δημοψήφισμα – παρωδία του 2025 όμως, δεν το είχαν πιστέψει ούτε οι ίδιοι και η απόδειξη φάνηκε στην ταινία του καταξιωμένου Έλληνα δημιουργού Κώστα Γαβρά: «Ενήλικοι στην Αίθουσα», που κυκλοφόρησε το 2019.
Η ταινία βασίζεται στο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη, «Ανίκητοι Ηττημένοι», και εξιστορεί τα γεγονότα, τις παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις και τις συγκρούσεις της πρώτης διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με το Eurogroup, το πρώτο εξάμηνο του 2015. Στο βιβλίο αυτό ο Βαρουφάκης είχε όλα τα ντοκουμέντα γι’ αυτά που υποστηρίζει.
Μία άλλη τακτική της τότε κυβέρνησης ήταν να βγάζει τρελό κάθε διαφωνούντα για την πολιτική που ακολουθούσε η ίδια. Ο Βαρουφάκης ήταν αριβίστας, η Κωνσταντοπούλου «τρελή για τα σίδερα», ο Τσακαλώτος εκτός ελληνικής πραγματικότητας, κλπ. Εκείνο το δημοψήφισμα όμως έφερε ουσιαστικά και την μετέπειτα πτώση της κυβέρνησης, σε μία εποχή που υπήρχαν θετικά βήματα στην οικονομία (δημιουργία «μαξιλαριού» 37 δις) και μία ομαλοποίηση της καθημερινότητας.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. έπεσε γιατί είπε ψέματα για το δημοψήφισμα και γιατί δημιούργησε μεγαλύτερες προσδοκίες από ό,τι μπορούσε να κάνει. Η συνέχεια γνωστή… Στην κυβέρνηση ήλθε ένα κόμμα με ανάλγητη συμπεριφορά, με σκάνδαλα εκατομμυρίων ευρώ σχεδόν σε εβδομαδιαία βάση και φυσικά με συνεχείς παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη και τη λειτουργία του Συντάγματος.
Η συνεχόμενη συρρίκνωση του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο σημείο μηδέν όταν οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να φέρουν από το πουθενά τον κ. Κασσελάκη και έτσι, το κόμμα, οδηγήθηκε εκεί που είναι σήμερα.
Έτσι, σήμερα, ορισμένοι εκ των υπευθύνων νίπτουν τας χείρας τους και υποστηρίζουν πώς τώρα θα κάνουν το σωστό και θα οδηγήσουν την πατρίδα μας σε νέες ένδοξες ημέρες…
