Newsroom
Βελτιώνεται η ελληνική οικονομία, ωστόσο οι ελληνικοί μισθοί απέχουν αισθητά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Vs υπάρχουν νοικοκυριά που αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, ακόμη κι όταν οι γονείς είναι εργαζόμενοι.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι σημαντικά χαμηλότερος από τον αντίστοιχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ την ίδια στιγμή στην ΕΕ τα επίπεδα αμοιβών και αγοραστικής δύναμης παραμένουν σε σαφώς υψηλότερα επίπεδα. Το στοιχείο αυτό αποτυπώνει μια βασική αντίφαση της ελληνικής οικονομίας: παρά τη βελτίωση αρκετών μακροοικονομικών δεικτών, τα οφέλη της ανάπτυξης δεν μεταφέρονται με την ίδια ένταση στην καθημερινότητα των εργαζομένων.
Η περιορισμένη σύγκλιση, σύμφωνα με την έρευνα του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, αποτυπώνεται καθαρά στο πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Το 2025 το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα ανέρχεται σε 19.400 ευρώ, έναντι 34.110 ευρώ στην ΕΕ-27. Η Ελλάδα βελτίωσε τη θέση της σε σχέση με το 2019, όταν το αντίστοιχο μέγεθος ήταν 17.210 ευρώ, ωστόσο, η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο παραμένει πολύ μεγάλη. Σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (PPS), η Ελλάδα βρίσκεται στο 68% του μέσου όρου της ΕΕ, από 66% το 2019, γεγονός που δείχνει ότι η πρόοδος είναι πολύ μικρή. Μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, η Ελλάδα δεν ανήκει στις πιο δυναμικές οικονομίες της ΕΕ, καθώς χώρες, όπως η Ιρλανδία, η Μάλτα, η Κύπρος, η Πολωνία, η Κροατία, η Βουλγαρία κ.ά. καταγράφουν υψηλότερες επιδόσεις.
Η εικόνα της ελληνικής οικονομίας παρουσιάζει σημάδια σταθεροποίησης τα τελευταία χρόνια. Το ποσοστό ανεργίας έχει υποχωρήσει αισθητά, η απασχόληση αυξάνεται και το ΑΕΠ διατηρεί θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Ωστόσο, η βελτίωση αυτή δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση των πραγματικών εισοδημάτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν πιεσμένοι λόγω της ακρίβειας και του αυξημένου κόστους ζωής, γεγονός που περιορίζει σημαντικά την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. Όπως επισημαίνεται, η επίτευξη υψηλού πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους περίπου 4,9% του ΑΕΠ συνέβαλε στη βελτίωση της δημοσιονομικής εικόνας και του δείκτη φερεγγυότητας του Δημοσίου. Όμως, το δημόσιο χρέος παραμένει πολύ υψηλό σε απόλυτο μέγεθος ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Παρά την αυξημένη ζήτηση για εργαζόμενους κατά τους θερινούς μήνες, σε νησιωτικές περιοχές το πρόβλημα της ποιότητας της εργασίας παραμένει. Οι εποχικές θέσεις απασχόλησης χαρακτηρίζονται συχνά από έντονη εργασιακή πίεση, αυξημένες ώρες εργασίας και αμοιβές που δεν ανταποκρίνονται πάντοτε στις υψηλές απαιτήσεις αλλά και στο κόστος διαβίωσης των νησιωτικών περιοχών. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, όπου η στεγαστική κρίση δυσκολεύει εργαζόμενους να βρουν προσιτή κατοικία.
Η οικονομική στενότητα των νοικοκυριών αποτελεί ακόμη έναν κρίσιμο δείκτη κοινωνικής βιωσιμότητας, ενώ μεγαλύτερα προβλήματα παρουσιάζουν οικογένειες με εξαρτώμενα παιδιά. Το 2025 το 34,9% αυτών των νοικοκυριών εμφανίζει ληξιπρόθεσμες οφειλές σε λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, ποσοστό σχεδόν τετραπλάσιο από τον μέσο όρο της ΕΕ-27, που βρίσκεται στο 9,1%.
Η πρόκληση για τα επόμενα χρόνια δεν αφορά μόνο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αλλά και την ποιοτική αναβάθμιση της απασχόλησης. Το Ινστιτούτο της ΓΣΕΕ σημειώνει πως η οικονομική ανάπτυξη θα πρέπει να συνοδεύεται από καλύτερες αμοιβές, ενίσχυση της σταθερής εργασίας και μεγαλύτερη περιφερειακή ισορροπία, ώστε η βελτίωση των οικονομικών δεικτών να μετατραπεί σε πραγματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.
