Ο Κυνηγετικός Σύλλογος Νάξου, εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με τις επιπτώσεις της πρόσφατης πυρκαγιάς στην Πάρο και την επόμενη μέρα για την πανίδα και το περιβάλλον:
«Η προστασία της άγριας ζωής χρειάζεται επιστήμη και όχι γενικεύσεις.
Με αφορμή το αίτημα ορισμένων φιλοζωικών δήθεν οργανώσεων για καθολική απαγόρευση της θήρας σε ολόκληρη την Πάρο, ο Κυνηγετικός Σύλλογος Νάξου θέλει να επισημάνει τα εξής:
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η πρόσφατη πυρκαγιά προκάλεσε σοβαρές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και στην άγρια πανίδα.
Αυτό όμως δεν αποτελεί από μόνο του επιστημονική τεκμηρίωση για καθολική απαγόρευση της θήρας σε ολόκληρο το νησί.
Το ερώτημα είναι απλό:
Ποια συγκεκριμένη επιστημονική μελέτη αποδεικνύει ότι απαιτείται απαγόρευση σε όλη την Πάρο για ένα έτος ή, ακόμη περισσότερο, πενταετής απαγόρευση στις πυρόπληκτες και όμορες περιοχές;
Η αναφορά γενικά και αόριστα από αναρμόδιους φορείς σε πιθανές μετακινήσεις της πανίδας και στην «αρχή της προφύλαξης» δεν μπορεί να υποκαταστήσει την επιστημονική αξιολόγηση.
Εάν συγκεκριμένες περιοχές χρειάζονται προστασία, είμαστε υπέρ των στοχευμένων μέτρων, με σαφή οριοθέτηση, επιστημονικά κριτήρια και περιοδική επανεκτίμηση.
Είμαστε επίσης υπέρ της ενίσχυσης των ελέγχων και της πάταξης της παράνομης θήρας. Άλλωστε, η παράνομη θήρα δεν μπορεί να εξισώνεται με τη νόμιμη και ρυθμιζόμενη άσκηση της θήρας.
Είναι φυσικό ότι σε μια καμένη έκταση χωρίς βλάστηση δεν υπάρχουν θηράματα οπότε είναι αυτονόητο πως ένας κυνηγός δεν θα βρεθεί ποτέ μέσα σε τέτοιες περιοχές.
Επίσης το κράτος φροντίζει από μόνο του για την άγρια πανίδα με ρυθμιστικές αποφάσεις θήρας, καθορίζει τα θηράματα και επιβάλει έκτακτες ρυθμίσεις χωρίς να χρειάζεται τις υποδείξεις κανενός φορέα.
Ο Κυνηγετικός Σύλλογος Νάξου δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση. Ζητά ίση μεταχείριση, επιστημονική τεκμηρίωση και αναλογικά μέτρα.
Η εμπάθεια και η εμμονή ενάντια στο κυνήγι δεν πρέπει να γίνονται μοχλός πίεσης προς τις υπηρεσίες, ούτε να διεγείρουν το κοινό αίσθημα με ανακοινώσεις υπερ-ευαισθητοποίησης.
Τούτες τις μέρες, αλλά και μετά από κάθε μεγάλη πυρκαγιά, κυνηγετικοί φορείς ανα την Ελλάδα πραγματοποιούν δράσεις παροχής τροφής και νερού για την άγρια πανίδα.
Η προστασία της φύσης είναι υπόθεση όλων μας, γίνεται με πράξεις κι όχι με ανακοινώσεις και αβάσιμα αιτήματα.
Η Πάρος χρειάζεται προστασία της άγριας ζωής — όχι αποφάσεις βασισμένες σε υποθέσεις και διέγερση συναισθημάτων, αλλά σε πραγματικά επιστημονικά δεδομένα».
Γιάννης Μακρογιαννέλης
