Με την αντιπυρική περίοδο να βρίσκεται στην πιο κρίσιμη φάση της, αποδεικνύεται για μία ακόμη χρονιά ότι η πολιτική της κυβέρνησης αντιμετωπίζει την πυροπροστασία ως κόστος και όχι ως κοινωνική ανάγκη.
Η κυβέρνηση συνεχίζει να μεταφέρει ολοένα και περισσότερες υποχρεώσεις στους πολίτες, επιβάλλοντας πρόστιμα και κυρώσεις για τους καθαρισμούς των οικοπέδων, ενώ αφήνει σε δεύτερη μοίρα τις δικές της ευθύνες και τις ευθύνες της Τοπικής Διοίκησης για την ολοκληρωμένη πρόληψη και προστασία.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.
Οι υπηρεσίες παραμένουν υποστελεχωμένες, οι δήμοι λειτουργούν με ανεπαρκή χρηματοδότηση, οι καθαρισμοί του δημοτικού και επαρχιακού οδικού δικτύου γίνονται αποσπασματικά ή καθυστερημένα, οι αντιπυρικές παρεμβάσεις δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες και η πρόληψη εξακολουθεί να υποχωρεί μπροστά στη λογική του «κόστους».
Η Δημοτική Αρχή δεν μπορεί να περιορίζεται στην επίκληση της έλλειψης πόρων. Οφείλει να διεκδικήσει ουσιαστική κρατική χρηματοδότηση και να αξιοποιήσει κάθε διαθέσιμο μέσο για την προστασία του νησιού, των κατοίκων και των χιλιάδων επισκεπτών που φιλοξενεί καθημερινά.
Η εμπειρία από τις καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων ετών σε όλη τη χώρα αποδεικνύει ότι η πρόληψη σώζει ζωές, προστατεύει το περιβάλλον και περιορίζει τις καταστροφές. Δεν αρκεί η κινητοποίηση όταν η φωτιά έχει ήδη ξεσπάσει.
Η πυροπροστασία είναι αποκλειστική ευθύνη του κράτους και απαιτεί ολοκληρωμένο σχεδιασμό, μόνιμο προσωπικό, σύγχρονο εξοπλισμό και επαρκή χρηματοδότηση.
Διεκδικούμε:
Άμεσο καθαρισμό της βλάστησης σε όλο το δημοτικό και επαρχιακό οδικό δίκτυο, στους κοινόχρηστους χώρους και στις περιοχές υψηλής επικινδυνότητας.
Ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης με συνεχή συντήρηση των αντιπυρικών ζωνών, του αγροτικού και δασικού οδικού δικτύου και των σημείων υδροληψίας.
Μόνιμο προσωπικό στις υπηρεσίες πυροπροστασίας, επαρκή στελέχωση της Πυροσβεστικής και όλων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών.
Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης προς τους δήμους αποκλειστικά για έργα πρόληψης και πυροπροστασίας.
Να σταματήσει η πολιτική που μεταφέρει συνεχώς το κόστος και τις ευθύνες στους δημότες, χωρίς να εξασφαλίζει τις αναγκαίες δημόσιες υποδομές και υπηρεσίες.
Η προστασία της ανθρώπινης ζωής, της λαϊκής περιουσίας και του φυσικού πλούτου της Πάρου δεν μπορεί να εξαρτάται από την ατομική ευθύνη ούτε να αντιμετωπίζεται με ημίμετρα.
Απαιτείται μια διαφορετική πολιτική που θα θέτει στο επίκεντρο την πρόληψη, τη δημόσια χρηματοδότηση και την ουσιαστική προστασία του λαού και του περιβάλλοντος.
ΠΑΡΟΣ 22-6-2026
