Ο 4 στους 10 ασθενείς των νησιών του Αιγαίου (39%) με καρκίνο χρειάζεται να μεταβούν σε άλλη περιοχή για να κάνουν τις θεραπείες τους.
Πανελλαδικά, το 25% των ασθενών με καρκίνο που μετείχαν στην έρευνα, δήλωσε ότι χρειάστηκε φροντίδα υγείας, αλλά δεν την έλαβε εύκολα, λόγω των χρημάτων που έπρεπε να διαθέσει. Παρατηρήθηκε, επίσης, ότι ένα μέρος των πολιτών επιβαρύνεται οικονομικά είτε για να επιλέξει συγκεκριμένο γιατρό, είτε για να αποφύγει τις αναμονές στο σύστημα.
Τα παραπάνω στοιχεία παρέθεσε σε εκπομπή της Τ. Μαντούβαλου στο Πρακτορείο FM ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας, Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και διευθυντής του Εργαστηρίου Αξιολόγησης Πολιτικών, Τεχνολογιών και Συμπεριφορών Υγείας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Κυριάκος Σουλιώτης. Ο ίδιος μίλησε στο 52ο πανελλήνιο ιατρικό συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις αρχές Απριλίου 2026.
Ο καθηγητής εξήγησε πως περίπου το 50% των ασθενών με καρκίνο στη χώρα μας χρειάζεται να μεταβούν σε άλλη περιοχή για να λάβουν φροντίδα υγείας. Το 82%, μάλιστα, χρειάζεται να απέχει από την εργασία του, με σχεδόν τους μισούς να λείπουν για περισσότερο από έναν μήνα.
Η διάγνωση, όπως εξήγησε ο κ. Σουλιώτης, δεν σηματοδοτεί μόνο την ασθένεια, αλλά και ένα ισχυρό ψυχολογικό φορτίο: το 74% δηλώνει ότι βιώνει αγωνία και φόβο για το μέλλον. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη δύσκολη διαδρομή, η εμπιστοσύνη προς τον ογκολόγο παραμένει ακλόνητη, αγγίζοντας το 90%, όπως και η ικανοποίηση από τη φροντίδα. Ο ίδιος τόνισε πως οι Έλληνες ασθενείς ζητούν άμεση πρόσβαση στο σύστημα υγείας και προτιμούν να επιλέξουν οι ίδιοι τον γιατρό τους, ακόμη κι αν είναι να πληρώσουν κάτι παραπάνω. «Στις έρευνες μας, ένα 25% του πληθυσμού στην Ελλάδα, δηλώνει ότι χρειάστηκε φροντίδα υγείας, αλλά δεν την έλαβε εύκολα, λόγω των χρημάτων που έπρεπε να διαθέσει. Παρατηρείται επίσης ότι ένα μέρος των πολιτών επιβαρύνεται οικονομικά είτε για να επιλέξει συγκεκριμένο γιατρό, είτε για να αποφύγει τις αναμονές στο σύστημα», ανέφερε.
Η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα παρουσιάζει σημαντικές γεωγραφικές ανισότητες, με τα μεγαλύτερα προβλήματα να εντοπίζονται στα νησιά του Αιγαίου και ιδιαίτερα στις Κυκλάδες. Λόγω της περιορισμένης υγειονομικής επάρκειας των νησιωτικών περιοχών οι κάτοικοι των Κυκλάδων ξοδεύουν περισσότερα, έχουν καθυστερήσεις στη διάγνωση και θεραπεία αλλά υπάρχει και σημαντική ψυχολογική επιβάρυνση στους ασθενείς.
Οι Κυκλάδες συγκαταλέγονται στις πιο επιβαρυμένες περιοχές της χώρας ως προς την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας. Παρότι έχουν σαφώς μεγαλύτερο πρόβλημα, διότι υπάρχει πάντα και το ζήτημα της μεταφοράς όταν υπάρχουν έντονα καιρικά φαινόμενα, μεγάλα προβλήματα στη δημόσια υγεία των καρκινοπαθών αντιμετωπίζουν και άλλες περιοχές της ηπειρωτικής χώρας, όπως είναι η Χαλκιδική, η Φωκίδα, το Ρέθυμνο, η Πρέβεζα, η Βοιωτία, η Κορινθία, η Εύβοια, το Κιλκίς, η Φλώρινα κ.ά..
Το πρόβλημα συνδέεται με την έλλειψη επαρκών δομών και εξειδικευμένων υπηρεσιών, γεγονός που οδηγεί πολλούς ασθενείς να κατευθύνονται κυρίως προς τα μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Αθήνα ή και η Θεσσαλονίκη.
Η κατάσταση αυτή επιβαρύνεται από την απουσία ολοκληρωμένου υγειονομικού σχεδιασμού που να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες των νησιωτικών περιοχών. Αν και υπάρχει δυνατότητα ελεύθερης επιλογής και μετακίνησης στο σύστημα υγείας, στην πράξη αυτό οδηγεί σε συγκέντρωση ασθενών στα μεγάλα νοσοκομεία, αφήνοντας τις περιφερειακές δομές υποβαθμισμένες.
Συνολικά, η εικόνα στα νησιά του Αιγαίου δείχνει ότι η πρόσβαση στην υγεία παραμένει άνιση, με τις Κυκλάδες να αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα περιοχής όπου οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν αυξημένες δυσκολίες στην έγκαιρη και ποιοτική περίθαλψη.
