Στις αναπτυγμένες περιοχές κατατάσσεται η Πάρος και η Αντίπαρος, δηλαδή στη Β’ ομάδα υπάγονται τα δύο νησιά. Το νέο πλαίσιο χωρίζει τις 1.035 δημοτικές ενότητες της επικράτειας σε πέντε κατηγορίες, βασιζόμενο στη σχέση κλινών προς μόνιμους κατοίκους αλλά και σε ό, τι αφορά στο μέγεθός τους.
Περιοχές ελεγχόμενης ανάπτυξης. Πρόκειται για «περιοχές με πολύ υψηλή τουριστική ανάπτυξη» και συγκεκριμένα για τα νησιά Μύκονο, Σαντορίνη και Σκιάθο, καθώς και τις δημοτικές ενότητες Κερκυραίων (μία από τις 12 της νήσου), Ζακυνθίων, Αρκαδίων και Λαγανά (3 από τις 6 στη Ζάκυνθο), τη δημοτική ενότητα Ερμούπολης (μία από τις 3 στη Σύρο), τη δημοτική ενότητα Κω (μία από τις 3 του νησιού), Αφάντου και Ιαλυσού (2 από τις 14 στη Ρόδο), Τήνου (μία από τις 3 δημοτικές ενότητες του νησιού), Παραλίας Κατερίνης, Μαλίων και Χερσονήσου στο Ηράκλειο και Νέας Κυδωνίας στα Χανιά. Στις περιοχές αυτές δεν απαγορεύεται η δημιουργία νέων μονάδων, αλλά αυξάνεται η ελάχιστη αρτιότητα στα 16 στρέμματα (εκτός αν κάπου προβλέπεται μεγαλύτερη αρτιότητα), ενώ τίθεται «οροφή» στις 100 κλίνες στα νησιά.
Ανεπτυγμένες περιοχές. Ανάμεσα σε αυτές βρίσκονται οι Δήμοι Αθηναίων και Θεσσαλονίκης, η Κασσάνδρα και η Σιθωνία στη Χαλκιδική, η Πάρος, η Αντίπαρος, η Σίφνος, η Πορταριά στο Πήλιο, η Σκόπελος, το Ναύπλιο, η Κυλλήνη, η Γλυφάδα, ο Aλιμος και το Παλαιό Φάληρο, τα νησιά του Αργοσαρωνικού πλην Yδρας και άλλες. Σε αυτές, η ελάχιστη αρτιότητα για τουριστικές εγκαταστάσεις αυξάνεται στα 12 στρέμματα, ενώ αποκλειστικά στα νησιά τίθεται όριο 350 κλινών.
Αναπτυσσόμενες περιοχές, στις οποίες το ελάχιστο εμβαδόν ορίζεται στα 8 στρέμματα, ενώ δεν τίθεται περιορισμός κλινών. Στις περιοχές αυτές είναι η Μήλος (όπου σήμερα χτίζονται περισσότερα από 50 ξενοδοχεία ταυτόχρονα), τα Μουδανιά και η Καλλικράτεια στη Χαλκιδική, η Καστοριά, η Λάρισα, το μεγαλύτερο μέρος του Πηλίου, οι Δελφοί, η Ερέτρια, το μεγαλύτερο μέρος της Κεφαλονιάς, η Πάτρα, το Ρίο, το Γύθειο, η Μεθώνη Μεσσηνίας και άλλες.
Περιοχές πρώιμης ανάπτυξης και περιοχές ενίσχυσης ειδικής ανάπτυξης, στις οποίες τίθεται ελάχιστη αρτιότητα στα 8 στρέμματα, ενώ προβλέπεται η θέσπιση κινήτρων και παρεκκλίσεων για ενίσχυση της τουριστικής ανάπτυξης. Ανάμεσα στις περιοχές που περιλαμβάνονται σε αυτές τις δύο κατηγορίες είναι σχεδόν το σύνολο της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (με «τρανταχτά» παραδείγματα όπως ο Δήμος Παγγαίου στην Καβάλα, που φιγουράρει στις πρώτες θέσεις σε νέες οικοδομικές άδειες τα τελευταία χρόνια, προφανώς όχι λόγω πληθυσμιακής έκρηξης), το μεγαλύτερο μέρος της Ηπείρου, της Δυτικής Ελλάδας και της Θεσσαλίας.
Διαχωρισμός νησιών κι ανάλογα με το μέγεθος
Στο νέο πλαίσιο, σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή, δεν υπάρχουν οι ορολογίες «υπερτουρισμός», «κορεσμένες περιοχές», ωστόσο το πλαίσιο χωρίζει τη νησιωτική Ελλάδα σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με το μέγεθος των νησιών. Η πρώτη ομάδα περιλαμβάνει τα μεγάλα νησιά (άνω των 250 τ. χλμ.): Ανδρος, Ζάκυνθος, Θάσος, Ικαρία, Κάρπαθος, Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Κύθηρα, Κως, Λέσβος, Λευκάδα, Λήμνος, Νάξος, Ρόδος, Σάμος, Χίος.
Η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει τα νησιά μεταξύ 20 τ. χλμ. και 250 τ. χλμ.: Αγιος Ευστράτιος, Αίγινα, Αλόννησος, Αμοργός, Ανάφη, Αντικύθηρα, Αντίπαρος, Αστυπάλαια, Γαύδος, Ιθάκη, Ιος, Κάλαμος, Κάλυμνος, Κάσος, Κέα, Κίμωλος, Κύθνος, Κυρά Παναγιά, Λέρος, Μεγανήσι, Νίσυρος, Μήλος, Μύκονος, Παξοί, Πάρος, Πάτμος, Πόρος, Σαμοθράκη, Σαντορίνη (Θήρα), Σαρία, Σέριφος, Σίκινος, Σίφνος, Σκιάθος, Σκόπελος, Σκύρος, Σπέτσες, Σύμη, Σύρος, Τήλος, Τήνος, Υδρα, Φολέγανδρος, Φούρνοι, Χάλκη, Ψαρά. Στην ομάδα αυτή δεν επιτρέπονται νέα ξενοδοχεία κάτω των 3 αστέρων και η μέγιστη δυναμικότητα ορίζεται στις 100 κλίνες.
Τα ίδια ισχύουν και για τα νησιά κάτω των 20 τ. χλμ., που διαχωρίζονται από τα υπόλοιπα παρότι δεν έχουν κάποιο ειδικό περιορισμό.
