Το ύστατο χαίρε, είπαν στον αγαπημένο τους Στέφανο Ληναίο, η οικογένειά του και αγαπημένοι φίλοι. Ο θεατράνθρωπος και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Στέφανος Ληναίος (πραγματικό όνομα Διονύσης Μυτιληναίος), που γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1928 στη Μεσσήνη Μεσσηνίας, αποτεφρώθηκε χθες.
Το 1947 ανέβηκε στην Αθήνα, για να φοιτήσει στην Πάντειο, όμως, την εγκατέλειψε στη συνέχεια για να γραφτεί στη Σχολή Θεάτρου Αθηνών. Προηγουμένως είχε εγγραφεί στον Μορφωτικό Σύλλογο «Αθήναιον», που είχε ιδρύσει ο εκδοτικός οίκος Ίκαρος και όπου δίδασκαν σημαντικοί καθηγητές και άνθρωποι του πνεύματος, διωγμένοι από τα πανεπιστήμια, όπως οι Παπανούτσος, Κακριδής, Δημαράς, Πολίτης κ.α. Αποφοίτησε το 1951 από τη θεατρική σχολή και θα αρχίσει να εμφανίζεται σε αθηναϊκούς θιάσους.
Το 1954 θα πάρει τον πρώτο σημαντικό ρόλο, παίζοντας στο έργο «Μάκβεθ», με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ και τον επόμενο χρόνο θα παίξει στον «Οθέλλο» και πάλι με τον σημαντικό δάσκαλο του θεάτρου. Το 1955 θα κάνει και την πρώτη του εμφάνιση στην ηθογραφία «Το Οργανάκι του Αττίκ», σε σκηνοθεσία Φρίξου Ηλιάδη, δίπλα στην Σμαρούλα Γιούλη, τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τον Στέλιο Βόκοβιτς. Δυο χρόνια μετά θα ξαναπαίξει στον «Μπάρμπα Γιάννη τον Κανατά» και πάλι σε σκηνοθεσία του Ηλιάδη.
Γνωστός στο ευρύ κοινό θα γίνει μετά την κινηματογραφική ταινία: «Ο Θησαυρός του Μακαρίτη», με πρωταγωνιστικό ντουέτο τους ανεπανάληπτους Βασιλειάδου – Αυλωνίτη και κρατώντας τον ρόλο ενός λαϊκού νέου που αγαπά την τραγουδίστρια Άντζελα Ζήλια. Το 1959 θα παίξει τον ρόλο του κακού νεαρού, αρχοντικής οικογένειας, στη κλασική κομεντί «Το Κλωτσοσκούφι», με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Αλέκο Αλεξανδράκη.
Μη αρεστός στο καθεστώς καθαιρείται από γενικός γραμματέας του ΣΕΗ. Αυτοεξόριστος στο Λονδίνο, ο Ληναίος σπουδάζει στην περίφημη δραματική σχολή RADA, εμπλουτίζοντας τις υποκριτικές γνώσεις του, ενώ το 1969 θα πρωταγωνιστήσει, στην ξεκαρδιστική κωμωδία «Η Κόμισσα της Φάμπρικας», σε σενάριο Ασημάκη Γιαλαμά. Παίρνει τον ρόλο του συντηρητικού αστυφύλακα με καλή καρδιά κι επαναστάτρια μητέρα, την υπέροχη Μαρίκα Κρεβατά αλλά και ξαδέρφια τον κομμουνιστή Νίκο Τσούκα και τον κλεφτάκο Νίκο Ρίζο κι ενώ ερωτεύεται την κόρη ενός στρατηγού, που νομίζει κλέφτρα, την Άννα Φόνσου, με την οποία αναπτύσσει μία εξαιρετική χημεία. Εγκατάλειψε έκτοτε το εμπορικό σινεμά αφιερώθηκε στο θέατρο και έκανε σποραδικές εμφανίσεις στη συνέχεια στην τηλεόραση.
Μαζί με την σύζυγό του Έλλη Φωτίου, ίδρυσαν τον θίασο «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο», που θα στεγάσει στο θέατρο Άλφα και ειδικά μετά την πτώση της χούντας, θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για το καλό θέατρο και τον πολιτισμό.
Αριστερός από τα νιάτα του – μέλος της νεολαίας Λαμπράκη, ο Ληναίος, μαζί με την Φωτίου, θα ενταχθεί στην αντιδικτατοτική κίνηση στην Ευρώπη, γυρνώντας διάφορα πανεπιστήμια και οργανώνοντας λογοτεχνικές εκδηλώσεις αφιερωμένες για την ανατροπή της χούντας, ενώ με την αποκατάσταση της δημοκρατίας, θα ενταχθεί στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, στον οποίο είχε βαθιά εκτίμηση. Ως γραμματέας Πολιτισμού στο κίνημα, θα αναλάβει πρωτοβουλίες για τη ραδιοτηλεόραση και ειδικά για την Εκπαιδευτική Τηλεόραση, θα συμμετάσχει στην Πανελλήνια Ένωση Ελεύθερου Θεάτρου (ΠΕΕΘ), ενώ τιμήθηκε και με το βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης», για την προσφορά του στο θέατρο και ως επίσημο μέλος του Σωματείου Βρετανών Ηθοποιών.
Εκλέχθηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 1989, ενώ έχει διατελέσει και δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων από το 1986 μέχρι το 1990, ενώ θα είναι και ο πρώτος πρόεδρος του Δημοτικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Κύκλος και διευθυντής προγράμματός του έως το 2001, χρονιά που έκλεισε ο ραδιοσταθμός.
Πηγές: ΑΠΕ – ΜΠΕ, www.naftemporiki.gr
